KİTAP GÜNCEM

Attila’nın Liderlik Sırları

2012-01-26T08:03:00.000-08:00

Liderlik Özellikleri” Üzerine Attila’nın Görüşleri

Bir araya geldiğimiz bu mecliste ben Attila, liderlik özellikleri hakkındaki tüm görüşlerimi sizin için toparladım. Bu düşüncelerimi Hunlara daha iyi liderlik etmeniz için şimdi size aktaracağım.Her düzeyde, bulundukları yerin sorumluluklarını başarıyla yüklenecek yetenek, beceri ve davranışlara sahip liderler bulunması Hun milleti için gereklidir. Liderleri yetiştirmenin hızlı bir yolu yoktur. Hunlar öğrenciliği asla bir kenara bırakmadan, asla yeni görüşlerin, yöntemlerin üstünde olmadıklarını öğrenmelidirler.

Liderlerimiz hizmetleri süresince temel nitelikleri ve olgunlaşmalarını sağlayacak yeni fırsatları değerlendirmelidirler.

Attila’nın Liderlik Sırları

Eğer komutan olacaklarsa, bu nitelikleri genç savaşçılarımıza da öğretmeliyiz. Savaşçılarımız için binicilik, ok ve yay ile kement dersleri yeterlidir, ama komutanlarımız için değildir. Ülkemizi yönlendirmek için, tüm komutanlarımız deneyim yoluyla yetenek haline gelecek şu niteliktere sahip olmalıdırlar.

Bağlılık - Bir Hun, her şeyden önce sadık olmalıdır. Başkalarıyla aynı fikirde olmamak sadık olmamak değildir. Genel fikre katılmayan bir Hun’a, herkesin yararı için kulak verilmelidir. Öte yandan, boyların zararına olacak hareketlere katılan ya da bu hareketleri teşvik eden bir Hun sadık değildir. Böyle birisi savaşçı olsun, komutan olsun ortadan kaldırılmalıdır. Onların sadık Hunları etkileme ya da cesaretlerini kırma çabaları, bulaşıcı bir hastalık gibidir. Bu hareketlerin ya da davranışların değiştirilemeyeceği durumlarda, amacımıza uymayan ve onu değerli bulmayan kişilere karşı sert önlemler almalıyız.

Cesaret – Hunlar’a liderlik eden kişiler cesur ve korkusuz olmalıdırlar. Kendilerine verilen görevleri yerine getirecek cesaretleri olmalıdır. Liderliğin risklerini kabul edecek kadar kahraman olmalıdırlar. Engelleri görünce gerilememeli, bir düşman karşısında şaşırmamalıdırlar. Komutanların yalnız kaldıkları, aşağılandıkları, çaresiz oldukları ve reddedildikleri dönemler vardır. Komutanlık görevi acılarla doludur; komutanlar, iyi zamanlarda olduğu kadar belirsiz dönemlerde ya da tehlike karşısında da, cesaretle hareket etmesini bilmelidirler.

Arzu - Güçlü, kişisel arzuları olmaksızın pek az Hun kendilerini komutan olarak kabul ettirebilir. Bu arzu, insanları, işlemleri ve sonuçları etkileyebilmek için, içten gelen bir duygudur. Zayıf komutan, komutan olmak istemeyen kişidir. Savaşçılarımızı, görevlerini yerine getirmeye gönüllü olmadıkları mevkilere getirmemeliyiz.

Duygusal Güç - Liderlik düzeyi yükseldikçe, komutanların duyguları üzerindeki baskı da artar. Her rütbedeki komutanlarımızın düş kırıklığından, cesaretsizlikten bir an önce sıyrılıp, görüş açıları değişmeden bulundukları mevkiin sorumluluklarını sürdürmelerini sağlamalıyız. Bu liderler zor koşullarda duygusal güçlerini kaybetmeden görevlerini sürdürmelidirler.

Fiziksel Güç - Hunların, görevlerini gerektirdiği zorluklara karşı koyabilecek derecede fiziksel yönden güçlü liderleri olmalıdır. Komutanlar, beden için sağlıklı olan temel koşulları yerine getirerek bedenlerini zinde tutmalıdırlar. Onlar, yataklarında kalarak liderlik edemezler. Çok fazla içki ve yemek, enerjiyi engeller. Romalıların yedikleri miktarda yemek yemek akılları karıştırır. Doğru düzgün kullanılmayan bir beden kötüye kullanılmış sayılır. Sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur. Komutanlarımız lider olabilmek için güçlü bir bedene sahip olmalıdırlar.

Sezgi - Komutanlar başkalarının değerini de anlayıp takdir edebilmelidirler. Bu, başka kültürlere, inanç ve geleneklere karşı da duyarlı olabilmektir. Yine de, sezgi sempati ile karıştırılmamalıdır. Sempati, ulus çıkarlarının ya da savaştaki hareketin kararlı bir diplomasi gerektirdiği zamanlarda çok akılsızca olabilir.

Kararlılık - Genç komutanlar ne zaman harekete geçeceklerini, ne zaman duracaklarını bilmeli, kararlı olmalıdırlar. İçinde bulundukları durumun tüm soyut ve somut gerçeklerini göz önüne alarak liderlik rolünü oynamalıdırlar. Duraksama, erteleme ve kararsızlık astların, üstlerin cesaretini kırdığı gibi, düşmana da yarar sağlar.

Tahmin - Gözlem ve önseziler yoluyla öğrenip, deneylerle zekâ geliştiren komutanlarımız düşünceleri, hareketleri ve sonuçları tahmin edebilmelidirler. Tahmin, güvenliğin rahatlığını tercih edenlere karşı üstünlük sağlamak isteyen mükemmel bir komutanın gönüllü olarak kabulleneceği riskleri de içerir.

Zamanlama - Liderlik için gerekli olan bir özellik de tavsiyelerin ve hareketlerin zamanlamasıdır. Zamanlama duygusunu geliştirmek için sihirli bir formül yoktur. İnsan bu yeteneği deneyip yanılarak, önceden yapılan tahminleri alınan sonuçlarla karşılaştırarak geliştirir. Karşınızdakinin kim olduğu, amaçları, kişiliği, öncelikleri ve ihtirasları en uygun zamanlama konusunda çok önemlidir.

Rekabetçilik - Liderliğin gerektirdiği bir başka özellik kazanma arzusudur. Her zaman kazanmak gerekli değildir. Ama önemli olan, önemli durumlardan kazançlı çıkmaktır. Komutanlar ulusumuzun içinde ve dışında yoğun bir rekabet olduğunu anlamalı ve bunu hafife almamalıdırlar. Savaş meydanında, anlaşmalarda ve iç kargaşa durumlarında kazananları yönlendiren hep bu rekabetçi öfkedir. Rekabetçi ruhu olmayan lider zayıftır ve en ufak sorun karşısında kolaylıkla pes eder.

Özgüven - Uygun eğitim ve deneyim, bir komutanda liderliğin sorunlarıyla başa çıkabilecek bir kişisel özgüven duygusu yaratır. Sahip oldukları özgüveni aşan bir liderlik görevi üstlenenler, astlarına ve üstlerine bunu hissettirirler. O yüzden zayıf liderler ve yararsız komutanlar olurlar.

Sorumluluk - Kendisinin ve astlarının davranışlarının sorumluluğunu üstlenmeyi öğrenmek, liderliğin temelidir. Komutanlar, zafer ya da yenilgi ne kadar büyük olursa olsun, kendi başarılarından ya da hatalarından asla başkalarını sorumlu tutmamalıdırlar.

İnanılırlık - Komutanlar inanılır kişiler olmalıdırlar. Sözlerine ve hareketlerine hem düşmanları, hem de dostları inanmalıdır. Doğru bilgi verecek kadar dürüst ve zeki oldukları herkesçe bilinmelidir. İnanılır olmayan liderler, olumlu bir etki yapamazlar. Güvenilmedikleri için hemen liderlik mevkiinden alınmalıdırlar.

Israrcılık - Verilen görevleri ısrarla başarma isteği, liderliğin gerekli özelliklerindendir. Zayıf insanlar, ancak işler kendi istedikleri gibi gittiği zaman direnirler. Güçlüler, herkes kendilerini bıraksa da, yenilgi ve cesaretini yitirme karşısında da direnir ve ısrar ederler. Zor görevleri başarmanın ve güç hedeflere ulaşmanın anahtarı genellikle ısrardır.

Güvenilirlik - Bir komutanın tüm koşullarda sorumluluklarını yerine getireceğine güvenmiyorsanız, bu sorumlulukları ondan alın. Ben tüm komutanlarımın her hareketini denetleyemem. Genç komutanlar, üst ve astlarının kendilerinin liderliğine güvendiğini bilmelidirler. Bu komutanlar kendilerine sorumluluk verildiğini bilmeli ve kendilerine güvenildiğini akıllarından çıkarmamalıdırlar.

Koruyuculuk - Liderlerimizin bir koruyucu özelliği olmalıdır. Güven ve bağlılık uyandıran bir biçimde görev yapmalıdırlar. Astlara yol göstermeli, onları yetiştirmeli ve çalışmalarından ötürü ödüllendirmelidirler. Ceza ancak son çare olarak düşünülmeli, isyankârları yola getirmek için ancak tüm çabaların boşa gitmesi halinde uygulanmalıdır. Bir sürüsü olmadan çobana gerek olmadığı gibi, ordusuz bir komutan da düşünülemez. Astlar olmaksızın yöneticiler de olamaz. Ulusun çıkarlarını düşünmeyenler için, o ulus yok demektir. O yüzden liderler, hizmet verdikleri kişilerin ve amaçların çıkarlarını koruyanlardır. Aranızda çok hırslı olanlar, bu özel kısa zamanda sahip olabilirler.

Ben, Atilla, kendi yaşantım da bu özelliklerin gelişmesi için zamana ve deneyime gerek olduğunu öğrendim. Bazıları kısa yoldan da öğrenilebilir, ama yeterliliği hızlandırmak için pek az olanak vardır ve hiç kimse bedelini ödemeden öğrenemez. Bu liderlik özelliklerini iyi öğrenin. Bunları Hunlar’a da öğretin. Yeteneklerimizi geliştirerek büyük ulusumuzu dünyayı fethetme hedefine doğru böyle yönlendirebiliriz.

Kültürel Yozlaşma

2012-01-26T07:50:00.000-08:00

KÜLTÜREL YOZLAŞMA

Ülkeler üzerinde, uluslararası geçerliliği olan kalıcı bir egemenliğin kurulması için, insanların ulusal bilinçten yoksun bırakılması ve toplumun kendisine yabancılaştırılması gerekir. Bunun için, halkın düşünce yapısına, yaşam biçimine ve gelecek umutlarına yön verilmeye çalışılır. Kültürel yozlaşma hızla yayılır. Yozlaşma yabancılaşmayı, yabancılaşma da yozlaşmayı üretir. Küresel "kültür" piyasanın düzeysiz ürünleri; TV programları, video, plak, kaset,yazılı basın, haber ajansları, uydu ve bilgisayar teknolojisi, telefon ve bilgi işlem merkezleriyle tüm dünya bugün, hemen hepsi gelişmiş ülkelere ait olan muazzam bir iletişim ağıyla sarılmıştır. Bu ağın oluşturduğu medya gücü, siyaset ve silahtan daha etkili yöntemlerle, ulusal kültürlerin "soykırımını" planlayan merkezler durumuna gelmiştir.

Duverger, iletişim teknolojidinin insanlar üzerinde kurduğu bilinçli baskı konunda şunları söylemektedir: "Kapitalist iletişim sistemi 'halkın ahmaklaştırılması' diye adlandırabileceğimiz bir sonuç doğurmaktadır. İnsanları entelektüel düzeyi çok düşük, çocukça bir evren içinde hapsetmek amacını gütmektedir. Sürekli olarak gönül maceralarının şişirilmesi, krallar, kraliçeler ve öteki sözde büyüklerin giyinişleri, içinde yaşadıkları dekorun şatafatı, içi boş tarihsel hatırlar halkı ahmaklaştırmak için kolayca kullanılır.Bu araçlarla halk, gerçek dışı, yapay düşsel ve çocukça bir aleme daldırılır; dikkatler böylece gerçek sorunlardan başka yönlere çevrilir. Kapitalist iletşim araçlarının kurbanları, vatandaşlık görevlerini yerine getirmeye çok az hazırlıklıdır.

Kültürel yozlaşmayla sağlanan sosyal bozulma ve ulusal bilinçten uzaklaşma, daha sonra gündeme getirilecek politik ve ekonomik uygulamalar için uygulama sahiplerine, üzerinde özgürce hareket edebilecekleri serbest bir alan yaratır.Ulus devletin küçültülerek denetim altına alınması, ekenomik kaynaklara el konulması, enerji ve iletişim kurumlarının ele geçirilmesi ve mali denetimin sağlanması küresel egemenliğin yerleştirilmesi için gerçekleştirilmesi zorunlu uygulamalardır.Toplumsal yaşamın her alanında mutlak bir egemenlik anlamına gelen bu uygulamalari bir bütün olarak incelendiğinde karşımıza, sömürgecilikle başlayan, emparyalizme ve küreselleşmeye ulaşan bir süreç çıkacaktır.

Metin Aydoğan - Yönetim Gelenekleri Ve Türkler

Banu Avar - Tv İnsanları

2012-01-23T12:44:00.000-08:00

Banu Avar Tv İnsanlarını yazdı...

KÜRESEL DİNAZORLAR VE TELEVİZYON MAKİNASI

Küresel çete hedefine varmak için MEDYA’yı kullanır..O nedenle birincil görevimiz izlediğiniz her şeyi sorgulamaktır. Önümüze konan haberin altına bakmaktır. Gizli mesajların aslını aramaktır..

Televizyon ve gazetelerdeki tüm haberleri , belgeselleri, tarih konuşmalarını, tartışma programlarını, dizi filmleri, çocuk, gençlik ve kadın programlarını, yarışmaları, dikkatle süzgeçten geçirmeliyiz.

Nasıl bir tecavüzle karşı karşıya olduğumuzu anlamak ve anlatmak, gerçekleri örten perdeyi yırtmak ilk görevimiz olmalı..

Joseph Nye ABD milli Güvenlik teşkilatının en önemli uzmanlarından biri. Aynı zamanda bir akademisyen.. Enerji kaynaklarına sahip bir ülke küresel güçler tarafından hedef seçildiğinde birkaç yolla saldırıldığını anlatıyor:.Bu yollara SOFT POWER (yumuşak güç), HARD POWER (sert güç), ve SMART POWER (akıllı güç) adını veriyor. Yumuşak güç, . HAVUÇ metodu olarak da adlandırılıyor. Buna göre hedef ülke yöneticileri parayla ikna edilir… Bol miktarda kredi ve rüşvet verilir… Bu metod işe yaramazsa SOPA metodu, devreye girer. İçerden darbe dışarıdan işgal metodları denenir. Ya da Havuç ve Sopa aynı anda kullanılır…Akıllı güç kullanımıyla hedef ülkeye el atılır…

Tüm bu operasyonların rahatça gerçekleşmesi için ÖNCELİKLE halkın ALGI GÜCÜ zayıflatılmalıdır. O nedenle Medya ile BEYİN YIKAMA girişilen ilk savaştır.. Önce MİLLİ MEDYA yok edilecektir. Tüm basın yayın organları ele geçirilecektir…

O nedenle 1947’de ABD Marshall yardımı adı altında Türkiye ekonomisine el koyarken yan anlaşmalar gereği BASIN ve EĞİTİM kontrolünü ele geçirmiştir...

Hedef ülke insanları düşünemez ya da yanlış düşünür hale sokulmalıdır…

O zaman gerçeği görecek ve bu yönde harekete geçecek kitleler sağa sola savrulur. Bir araya gelmeleri imkansızlaşır. Sahte bir DEMOKRASİCİLİK OYUNU içinde emperyalizmin istekleri çerçevesinde DELİ GÖMLEĞİNE sokulur.. Kendi iradelerini kullandığını sanan bireyler ‘televizyon insanları’ olarak topluluk oluşturur..

Emperyalizm ‘Düşmanı yok etmenin en kolay yolu onun kendi kendini yok etmesini sağlamaktır!’ der… Beyni yıkanmış bireyler hem kendileriyle hem toplumla kavga etmeye hazırdır… Kavgayı besleyen en önemli etken yoksulluk ve işsizlik hedef ülkelerde ÖZELLEŞTİRMELERLE sağlanmıştır… parasızlıktan eve hapsedilmiş bireyler televizyon makinasının esiridirler… ve istendiği gibi yönlendirilirler..

Para kazanma fikri bile tv stüdyolarına sıkıştırılır… Ümit, fabrikalarda, sanayide, tarlada, değil , tv yarışmalarında kazanılacak bir meblağdadır.!

Her ilden her mahalleden birileri bir şekilde televizyon ekranına çıkar hale getirilir.. Evlilik programı katılanı ya da izleyeni, Giyim kuşam programı yarışanı, yok böyle dansın şakşakçısı ya da yeteneksizsiniz’in figuranı ve onların aileleri, uzak akrabaları bir şekilde sanal dünyanın aktörleri olur ve toplumun içi bir nevi kanser hastalığına yakalanmış organlar gibi çürür..

Bu programların insanları aynı tip giyinir, aynı şarkıları söyler, aynı şakaları yapar haldedir…

Kendini ve milletini ‘Aşağılamak’!

Medya bir yandan eğlendirirken bir yandan kimlik sorgulaması , tarihle yüzleşme gibi AŞAĞILAMA tekniklerini devreye sokar. ‘Bu millet zaten barbar, aşağılık ve katildir!’ ‘Soykırımlar yapmış ve kana doymamıştır..’ ‘En büyük kahramanlar bile suça bulaşmıştır’…’Tarihiyle yüzleşip tövbe ederse günahlarından arınacaktır’…

‘Milliyetsiz’ , ‘küresel dünyacı’ bir EĞİTİM bu adımları tamamlar.

Robot insanlar yaratılır.. Sanki çiplerle kontrol edilmektedirler… Başka bir dünyanın varlıkları gibidirler.

Anlatılan her şeye anlamış gibi cevap verirler ama aslında televizyon makinasının kontrolü altında düşünmekte ya da düşünememektedirler!

Televizyon izlemedikleri zamanlarda bile izledikleri sirkten bahsederler…yaratılan gündemi takip ederler.. Onlar o gündemi izlerken ceplerindeki son kuruş da gitmekte, ve suları dahil tüm tarım ürünleri zehirlenmekte, üstünde yaşadıkları topraklar el değiştirmektedir… Komşularıyla düşman olmakta, düşman olmaları gerekenlere aşırı ilgi ve sevgi duymaktadırlar!

O nedenle ilk yırtılacak perde Medyanın üzerimize örttüğü perdedir. Ve internet medyasına büyük ilgi halkın bu zehrin farkına vardığının da göstergesidir! Karanlık çağın yeni yılına çiçeklenen umutlarla giriyoruz.. ve bu umudun somut temelleri var… Tarih hiçbir zaman geriye gitmez hep ileri akar! Unutmayın, son kertede kaybedecek olan, tarihin en büyük krizini yaşayan, bu nedenle kuyruklarını can havliyle oraya buraya çarpan KÜRESEL DİNAZORLAR!

Banu AVAR

banuavar@superonline.com

Hun İmparatoru Attila

2012-01-22T05:03:00.000-08:00

Kara Ocak Katliamı

2012-01-20T08:37:00.000-08:00

Ruslar bağımsızlık ateşiyle yanıp tutuşan Azerbaycan Türk'ünün bağımsızlığını istemiyor. Fakat Azerbaycan kaynıyor.İnsanlar hürriyet hürriyet diye haykırıyor... 70 yıllık esaret canlarına tak demiş… Artık özgür bağımsız olmak istiyorlar 3 renkli bayraklarının dalgalanışını seyretmek istiyorlar...Türkiye gibi, Atatürk'ün kurduğu cumhuriyet gibi hür ve bağımsız bir Azerbaycan Türk devleti kurmak istiyorlar.Sömürülmek Rusların emrinde yaşamak istemiyorlar bu nedenle her fırsatta "bağımsız Azerbaycan "diye haykırıyorlar.

Fakat Ruslar 70 yıldır sömürdükleri Azerbaycan'ı kolay kolay bırakma niyetinde değiller çünkü Azerbaycan da petrol var, Doğal gaz var…

Yıl 1990. Aylardan Ocak. 19'u 20'ye bağlayan gece (Kanlı Ocak, Gara Yanvar) Bakü'de kızılca kıyamet kopmaktadır.35.000 kişilik ağır silahlarla donatılmış alfa birlikleri ve DTK-a adlı özel imha birlikleriyle Moskova Azerbaycan'ın başşehrini işgale başlamıştır.İşgal operasyonunun adı "UDAR"dır.T-72, T-80 ve BMP-3 tankları Bakü'de Azatlık Meydanı'nı kuşatmıştır.Yatağından fırlayan Azeri halkı Azatlık Meydanı'na yığılır.İşgal tanklarının üzerine bedeniyle yürür.Yegane silahı canıdır. Canıyla vuruşur tanklara ve zırhlı işgal askerlerine karşı.Dünya sağırdır, kördür ve de dilsizdir. Nasıl olsa akan Türk'ün kanıdır. Ne kıymeti var ki... Bir gün içinde 170 can düşer Azatlık Meydanı'na.87 yaşındaki Babayeva Surayya Latif Kızı'ndan, 15 yaşındaki Huseyinov Nariman Veli Oğlu'na kadar 170 can, can Azerbaycan'ın bağımsızlığı hürmetine düşer toprağa.Binlerce insan denize dökülür.Kesin ölenlerin sayısı belli değildir.Ateş düştüğü yeri yakmıştır.Yanan Türk insanının yüreğidir.

Ama Ruslar bir şeyi hesap etmemiştir.Artık bağımsızlık yolundan dönüş yoktur...

Binlerce şehit verseler de bağımsızlığa koşulacaktır.Büyük Türkçü Rahmetli Ebülfez Elçibey, Azatlık meydanında bir kez daha haykırır "Mehmet Emin Resülzade'nin dediği gibi "BİR KERE YÜKSELEN BAYRAK BİR DAHA İNMEZ" Azerbaycan halkı bağımsızlık yolundan vaz geçmez.Neye mal olursa olsun Azerbaycan bağımsız olacaktır. Her yerde 3 renkli bayrağımız dalgalanacaktır. Gün bağımsızlık günüdür.Sovyet imparatorluğu dağılıyor.Tek dişi kalmış canavardır.Yapacağı bir şeyi yoktur.Yaşasın bağımsız hür Azerbaycan "Ve o günden sonra bağımsız Azerbaycan'ın temelleri atılır.Sovyetler ülkeden çıkarılır.

Sınırlar çizilir.Milli para basılır.Hür dünya Bağımsız Azerbaycan'ı tanır.Merhum Elçibey den sonra bağımsızlık bayrağını devralan Merhum Haydar Aliyev ve Cumhurbaşkanı İlham Aliyev kanla yazılan Azerbaycan bağımsızlığının bilincinde Azerbaycan devletini güçlü ve Azerbaycan Türk'ünü de mutlu etmek için fedakarca çalışmaktalar.

Bugün o şehitler Karabağ hocalı şehitleri gibi Şehitler hıyabanında yatmaktadır.Ya gaziler vatanları için gazi olanlar... Onların durumunu anlatamam... 20 Ocak karanfillerin ağladığı gün… Yüreklerin yandığı gün… Ağla karanfil ağla Türklük dünyası denildiği gün… Türk'ün Türkten başka dostunun olmadığı (satılmış ve hainler hariç) gün.. Bu günü hiçbir Türk unutmayacaktır...

Bugün Şehitler Hıyabanın da o Kanlı Ocak şehitleri ile Karabağ şehitlerinin koyun koyuna yattığını görürsünüz. Merhum cumhurbaşkanı Haydar Aliyev bu günü yas matem günü ilan etmiştir. Artık Azerbaycan da 20 Ocak günü her yer kapalıdır.Her yer siyahlara bürünmüştür. Her Azerbaycan Türk'ünün gönlünde Rus tanklarının açtığı yara vardır.Buna rağmen Bakü sokaklarında sosyete kesimin Rusça konuşma özentisi içinde olduğunu görürüsünüz.Bu da yürekleri dağlar.Azerbaycan hükümetinin aldığı bir kararla bazı Rus TV'lerinin yayınına kısıtlama getirmeleri de sevindiricidir.

Bugün, Vatanını canından aziz bilen, bedenini siper ederek Azerbaycan Türk´nün bağımsızlık yolunu açan vatanperver insanlar uyuyor Şehitler Hıyabanı´nda…

Onlar ölümden korkmadılar, ölümün üzerine yürüdüler, öleceklerini bile bile… Onlar için vatan,millet,özgürlük her şeyden önemliydi….Mevzubahis Azerbaycan’sa gerisi teferruattı onlar için… 70 yıldır esaret altında olan Azerbaycan’ın özgürlüğü için ölmek onlar için toy bayramdı…

Ama bugün Ülke topraklarının yüzde 20´sinde hala Ermeni işgalinin sürmesi dolayısıyla, 22 yıldır endişeli, heyecanlı, ıstıraplı Şehit Ruhu… Dile gelecek nerdeyse hani benim hür bıraktığım topraklar hala neden işgal altında… O soğuk Ocak gecesi verilen canlar, Azerbaycan için son değil bir başlangıç olarak tarihte yerini alırken Şehitleri ve bağımsız Azerbaycan’ın temelini atanları bir kere daha rahmetle anıyor yeni yetişen Azerbaycan Türk gençliğini atalarına layık olmaları dileğinde bulunuyorum.Çünkü şairin dediği gibi “Bayrakları Bayrak Yapan Üstündeki Kandır! Toprak Eğer Uğrunda Ölen Varsa Vatandır.

Alıntı:www.igdirli.com

Necip Hablemitoğlu Belgeseli

2012-01-19T13:57:00.000-08:00

Necip Hablemitoğlu ile ilgili yazmış olduğu yazıyı okumak için tıklayın.

Necip Hablemitoğlu Konferans

2012-01-19T10:36:00.000-08:00

Mayewski - Ermenilerin Yaptıkları Katliamlar

2012-01-19T04:51:00.000-08:00

Gerçeklerin yazıldığı bu belgeyi her Türk genci okumalıdır.Bu belge General Mayewski tarafından yazılıp Rus Genel Kurmayına sunulumuş Van ve Bitlis şehirlerinin askeri bir istatistiğidir.

Yazar 6 yıldan fazla Van ve Erzurum da Rusya büyük elçiliği yapmıştır.

Belge içinden bir kesit:

"Ermenilerin katlettikleri Müslüman cesetleri üzerine işedikleri (mesela bazı uzuvlarını kesme ve ağzına koyma gibi) ahlaksızca fiillerin nereye kadar öfke ve intikamı körükleyeceğini düşünmek gerekir."

Okumak ve indirmek için bağlantı.

Mediafire sitesinden indirmek için tıklayın...

Atatürk'ün yeni görüntüleri

2011-12-16T03:32:00.000-08:00

Atamızın yeni görüntülerini çok net izleyebilirsiniz.Atamızın konuşmasına bakın, bir de günümüzde ki sözde kendini Türkiye'nin lideri sanan insanların konuşmasına, arada ki farkı görüntüleri izleyince çok net anlayacaksınız.

Türklerin ilk ataları - Pelasglar

2011-12-16T02:02:00.000-08:00

Etrüsklerle Pelasglar'ın aynı millet olduğu Almanların Eski Çağ ansiklopedilerin de bahsediliyor.Pelasglar üzerinde ciddi eserler vermiş Alman bilim adamlarının başlıca isimleri:

Beloch, Fick, Treidler, Meyer, Ehrlich.

Ansiklopedilere göre Pelasglardan söz eden Yunanlı tarihçiler de vardı bunlar:

Hezyod, Hekate, Herodot, Tüsidid, Hellanik, Kallimak, Strabon, Bizanslı Stefan

Eski Yunan tarihçilerinin ve Alman araştırıcıların Pelasglar hakkında bulduğu neticeler şunlardır:

1-Kuzeyden gelip Yunanistan'da yerleşmiş bir kavimdir.

2-Bu kavim sürekli yer değiştirirdi.

3-Pelasglar oturdukları bölgenin adını kendilerini yöneten liderin adına kolayca değiştirirlerdi.

4-İnşaatçı ve imarcı bir milletti.Yunanistan da bulunan bir çok meşhur eski kenti onlar kurmuşlardır.

5-Pelasglar M.Ö 3000 yıllarında Yunanistan'ı istila edip, oranın çeşitli bölgelerine yerleşmişlerdir.

Bunlara ek olarak dilcilerin ispat ettikleri şu gerçeği ilave edelim:

Etrüskçeye çok benzeyen pelasgca Hint-Avrupalı olmayan, agglutinatif, bir dil idi.

Pelasgların Türklerde de bulunan özellikleri bu kavmin Proto-Türk bir kavim olduğunu gösteriyor.Örneğin, Limni adasında, Pelasglar tarafından bırakılmış, Hint-Avrupalı olmayan ve etrüskçeye çok benzeyen yazıtlar bulunmuştur.Ve Latin bilim adamı Varron'un "Pelasgların dilinde küçük dağların adı Tepae'dir" demiş olması.

Pelasglar, Miladdan önce 3000 yıl önce, Orta Asya'dan gelip, Yunanistan'ı istila etmişlerdir.Daha sonraki dönemlerden Hunlar, Avarlar, Kumanlar, Peçenekler, Balkanlara gelebilmek için hangi yollardan geçmişlerse, o yollardan geçerek..

Pelasgların Yunanistan'a Vardar nehrinin kıyılarını takip ederek girmiş oldukları görülüyor.Çünkü ilk yerleştirleri bölge Tesalya'dır, yani bugün Selanik şehrinin bulunduğu havali.

Diğer kaynaklara göre Pelasglar, daha sonra bu bölgeleri işgal etmişlerdir: Beotya, Argolis, Attika ve Arkadya, Arkadyalıların Pelasg olduklarını Herodot da söyler.

Yunanistan'ın kuzeyinde Makedonya vardır.Makedonya'ya eski Yunanlılar Pela(s) gonya derlermiş, yani Pelasglar ülkesi... öyle anlaşılıyor ki.Pelasgların bir kısmı Yunanistan'a girip yerleşirken, bir kısmı da Makedonya'da kalmıştır.

Pelasglar Yunanistan'a gelirken tek bir önderin kumandası altındaydılar.Bunun sonucunda Yunanistana yerleştikten sonra da, merkezi bir idareye bağlı bulundukları düşünmek doğrudur.Herodot'un "Bir zamanlar Yunanistan'a Pelasgıa denirdi" şeklindeki ifadesi, Pelasgların siyası açıdan Yunanistan'ın tamamına yüzyıllar boyunca hakim olduğunu gösteriyor.Bu sebeple, bir Pelasg devletinden söz edebildiğimiz gibi, bu devleti tarihteki ilk Türk Devleti olarak kabul edebileceğimiz şüphesizdir.

Bu konuda İtalyan bilim adamı, bakınız ne diyor :

"Yunanlılar bu tarihi bölgelere geldiklerinde, kendine mahsus dini olan ve devlet olarak organize olmuş, başka ırktan olanlarla (Pelasglarla) karşılaşmışlardır".

Zira, M.Ö 2000 civarında, Yunanistan'a yine kuzeyden, Hellenler gelir.Hellenler Pelasgların boş bıraktıkları yerlere yerleşir.Bu işgalin savaşsız olduğu zannedilmektedir.

Hellenler medeniyet bakımından Pelasglardan çok etkilenmişlerdir.Atinalılar, üzerinde henüz kurban kesmeğe mahsus bir taştan başka birşey yokken, Akropol'ün etrafına duvar ördürmek istemişler, bunun için Pelasg müteahhitlere başvurmuşlardır.Bu duvarın bir parçası hala yerinde durmakta ve turistler tarafından görülebilmektedir.

Pelasg dilinden Helllenlerin diline pek çok kelime geçmiştir.Hint-Avrupalı olamayan bu kelimleri bugünkü Batılı dilciler ne yapacaklarını bilemiyorlar.Çare bulamayınca bu kelimelere uygulamak için, "pre-hellenique" (Hellen-öncesi), "mediterraneen" (Akdenizli), "asianique" (Anadolu'lu?), "egeen" (egeli) gibi anlamsız sıfatlar icad etmişlerdir.

"Egeli" sıfatını icat eden Albert Severyns adlı Belçika'lı bilim adamıdır.Severyns, kullandığı anlamsız sıfata rağmen, bizim görüşümüzü doğrulayan aşağıda ki satırların sahibidir :

"Yunanlılar, kendilerinden daha kültürlü olan Egelilerden bronz, kalay, demir hatta "maden" anlamındaki kelimeleri almışlardır.

Albert Severyns bu kelimelerin Hint-Avrupalı olmadığını söylemekten çekinmiyor.

Ayrıca "Egeli" sıfatından arada bir vazgeçip, Paul Kretschmer'in 1925 den önceki görüşüne katılarak, "pelasgique" sıfatını kullandığı da oluyor.Ve etrüskçenin Pelasg dilinin bir lehçesi olabileceğini kabul ediyor.

Hammserström, Devoto, Charskin gibi dil bilginleri Yunan dilindeki Hint- Avrupalı olmayan kelimeleri Yunan dilindeki Hint-Avrupalı olmayan kelimeleri etrüskçe kelimelerle karşılaştırmışlardır.Hatta bazı saf araştırmacılar bundan Etrüsklerin Yunanlı oldukları neticesini bile çıkarmaya kalmışlardır.

Yunan dilindeki Hint-Avrupalı olmayan kelimelerin hepsi pelasgca'dır, yani proto Türkçedir.

Bazı etrüskologlar, örneğin Jacques Heurgon Etruria'nın güneyinde Etrüsklerle kaynaşmamış bir Pelasg toplumunun yaşamış olduğunu haber verirler.Bunlar elbette Yunanistan'dan veya Ege adalarında yaşamayı tercih edenlerdir.Kırımdan gelen Türklerin Eskişehirde oturmayı, Rumeliden gelenlerin Adapazarına yerleşmeyi tercih etmeleri gibi... Çünkü Pelasgca ile Etrüskçe arasında bir lehçe farkı bulunmuş olduğu şüphesizdir.Fransa fransızcası ile Kanada fransızcası, Bavyera almancası ile Hamburg almancası arasındaki fark gibi.

Toplu bir Pelasg göçünden ne tarihte, ne de efsanelerde bir kayıt bulunmamaası gösteriyor ki, Pelasglar İtalya'ya aile ve aileler, hatta tek kişi halinde, tüccar gemileri ile gelmişler.

Son olarak 19 yy etrüskologlarından Fransız Noel des Vergers'den bir cümle ile bitirelim :

"Gerek İtalya gerek Yunanistan hakkında edinebildiğimiz en eski bilgiler gösteriyor ki , bu iki ülkeyi, ilk zamanlarda etkilemiş medenileştirici amil PELASGLAR'dır".

Kan Uykusu

2011-12-15T04:07:00.000-08:00

Gazilerimiz eğer gerçekten unutulursa işte o zaman gerçekten ölürler.Yaşamlarımızı, her şeyimizi borçlu olduğumuz bu güzel insanları unutmayalım.Lütfen birkaç saatinizi ayırıp Kan uykusunu izleyin.İzleyin ki Türkiye'nin devam etmesini sağlayan bu insanları görün ve yaşadığınız sorunların, onların yaşadıkları sorunların yanın da bir hiç olduğunu anlayın.

Çin Zulmü Altında İnleyen Doğu Türkistan

2011-12-14T13:13:00.000-08:00

"Doğu Türkistan olmasa, Çin bir gün bile ayakta duramaz.Doğu Türkistan gerçek bir hazinedir. 410 bin 790 km karelik petrol yataklarında 8.2 milyar ton ham petrol, 2,5 milyon metre küp doğalgazı ile S. Arabistan'dan daha zengindir."

İmparatorluk kuran Hunlar'a, Göktürkler'e, Karahanlılar'a, Karluklar'a, Uygurlar'a ve Moğollar'a ve irili ufaklı çeşitli bağımsız Türk Devletleri'ne merkez olan: İslam dinine ve Türk kültürüne büyük hizmetler yapan '' çok sayıda mümtaz şahsiyetler yetiştiren ve bugünkü Türkler'in ilk ana vatanı olan Doğu Türkistan, Çin zulmü altında inlerken, Türk ve İslam Dünyası adeta bu 40 milyonluk çilekeş Müslüman Türkleri unutmuş durumdadır. Tarih boyunca Türk Dünyası'nın en medeni, en kültürlü ve en mert topluluğu olarak bilinen Doğu Türkistanlı Müslüman Türkler, kendi öz vatanında parya, köle ve esir muamelesi görmektedirler.

Asya'nın merkezinde 9 ülke (Çin-Moğolistan-Kazakistan-Kırgızistan-Tacikistan-Afganistan-Pakistan-Hindistan ve Tibet) arasında yer alan jeopolitik, stratejik durumu, fiziki coğrafyası, şanlı tarihi, etnik yapısı, kültürü ve yeraltı-yerüstü zenginlikleriyle Türk Dünyası'nın kalbi durumundadır.Ama maalesef esaret altında kalan ve en büyük soykırım ve zulme maruz kalan tek ülkedir.Doğu Türkistan'sız Türk Dünyası düşünülemez.

Çağdışı metotlar ve zulümle idare edilen ve devrini tamamlamış ilkel Çin İmparatorluğu da yakında yıkılacaktır.Çin Bilimler Akademisi tarafından hazırlanan 89 sayfalık raporda, gerekli tedbirler alınmadığı takdirde Çin'in dağılacağı ifade edilmektedir.Raporda:"Güçlü adam Deng'in ölümü ile, Yugoslavya'da Tito'dan sonrakine benzer bir durum ortaya çıkabilir.Deng'in ölümünü takip eden bir kaç yıl içinde en geç 10-20 yıl sonra ülke önce ekonomik bir çöküntüye uğrayacak, ardından da siyasi parçalanma ve bölünme gelecektir..." görüşü yer almaktadır.

Doğu Türkistan, Tibet, Mançurya, Gonhov ve Guardurg bağımsızlık hareketi hızlanmıştır. Tarih boyunca dünyada hiçbir ülke Çinliler kadar soykırımda aşın gitmemişlerdir.Hiçbir ülkede asimle edilemeyen Yahudileri bile Çinlileştirmişlerdir.Çin, şu anda Türk Dünyası için en büyük tehlikedir. Çin, Doğu Türkistan gibi Orta Asya Türk Cumhuriyetlerini işgal için gizli hazırlıklar içindedir. 250 milyonluk Slav ve 1 milyarlık Çin tehlikesine karşı, Türk Dünyası bütünleşmeye mahkumdur.

Doğu Türkistan davası, bütün Türk Dünyası'nın davasıdır.Doğu Türkistan kurtulmadan; Türk Dünyası'nın kurtulduğundan bahsedilemez.

Türk Yurdu (Türkistan), sömürgeci Rusya, Çin ve Hıristiyan Batı tarafından üçe bölünmüştür. Batı Türkistan (Türkmenistan, Kırgızistan, Tacikistan, Kazakistan ve Özbekistan) kısmen de olsa hürriyetlerine kavuşmuştur. Doğu Türkistan, Çin işgali altındadır. Güney Türkistan, Afganistan sınırlan içindedir. Dünya’nın hiçbir bölge ve ülkesinde Doğu Türkistan'da olduğu gibi asırlarca süren bir bağımsızlık savaşına rastlamak mümkün değildir.Ama Doğu Türkistanlılar, asırlarca Türk ve İslam Dünyası tarafından yalnız bırakılarak bu ilgisizlik sebebiyle Çin esareti altında ezildiler.Çin esareti altındaki Budist Tibet'in durumu son 10 yıl içinde 3 defa Birleşmiş Milletler gündemine getirildiği halde; Çin'i kırmamak uğruna Doğu Türkistan'a hiç kimse sahip çıkmamıştır. Ama zalimin hasmı Allah'ü Teala'dır (C.C.) Çin de bir gün yıkılacak ve dağılacak, Doğu Türkistan bağımsızlığına kavuşacaktır.

90'nı aşkın yaşına rağmen manen, aklen fevkalade genç ve bedenen dinç olan İsa Yusuf Alptekin Bey (Doğu Türkistan Devletinin Sabık Genel Sekreteri) hayatını Doğu Türkistan'a ve bütün Türk Dünyası'na vakfetmiştir.Yıllardır Türk Dünyası'nın ve Doğu Türkistan'ın kurtuluşu için mücadele vermiştir.Dünya kamuoyuna unutturulan ve gözlerden saklanan Doğu Türkistan'ı dünya kamuoyuna tanıtmak için olağanüstü faaliyet göstermiş bir milli kahramandır. Hayatının tek hedefi Rıza-i İlahi olup, esaret altında mahkum ve sahipsiz Doğu Türkistan'ın Çin esaretinden kurtulmasını sağlamak için her türlü gayreti sarf etmiştir.Yalnız Türkiye'de değil, dünyanın her köşesinde lider ve politikacılara Doğu Türkistan meselesini anlatmak için bütün dünyayı dolaşmıştır.

Doğu Türkistan; M.Ö. 210 yılından M.S. 1218'e kadar 1428 yıl bağımsız Türk İmparatorlukları'nın ve devletlerinin merkezi idi. 1218-1679 arasında ise 461 yıl Cengiz ve Çağatay sülalesine ismen bağlı fakat bağımsız Türk Devleti olarak varlığını devam ettirdi. Çin'e 1644 yılında Mançu sülalesi hakim olunca, Doğu Türkistan'a Çift saldırıları başladı. Çin'e 1644-1911 arasında hakim olan Mançu sülalesi, Çin sarayında bulunan İngiliz danışmanlarının kuklası idiler. İngilizlerin Türk ve İslam düşmanlığını en pahalı bir şekilde ödeyen Doğu Türkistan'a saldırmaya başladı. Bitmek bilmeyen bu saldırılar neticesi 1760'da Doğu Türkistan tamamen Çin işgali altına girdi. 1760-1869 arasında 103 sene Mançu Hanedan'ına karşı çok büyük 9 ayaklanma oldu. 3 ayaklanmada Doğu Türkistan'daki işgalci Çin ordusu tamamen imha edildi. 1862 de Doğu Türkistan bağımsız oldu. Ama Cungarya ile Kalmuk Türk Devletleri'nin arasındaki mücadele Çin işgal ve saldırılarını kolaylaştırdı.

Doğu Türkistanlı Müslüman Türkler, 1757 den bu yana 200 den fazla silahlı ayaklanmada bulundular. İngilizler'in teşviki ile 1878-1911 arasında Çinliler Doğu Türkistan'ı işgalle yetinmeyip asimilasyon politikası ile Çinlileştirmeye çalıştılar. 1911 'den sonra biraz nefes aldılarsa da 1949 da Stalin, Doğu Türkistan'ı Mao'ya hediye ederek, 12 Kasım 1933 te bağımsız olan Doğu Türkistan'ın işgali ile tarihinin en korkunç soykırımı başladı. Şu anda Doğu Türkistan Çin'in imha ve asimile politikası ile karşı karşıyadır. Müstemleke tarihinde hiçbir ülke Doğu Türkistan kadar zulüm, baskı, katliam, soykırım ve asimilasyona maruz kalmamıştır. Doğu Türkistan bir açık hava hapishanesidir. Bu ülkeye turist ve gazetecilerin girmesi yasaktır. Hatta telefonlar dış dünyaya kesiktir. Dini eğitim ve İbadet kesin olarak yasak olup, yapanların cezası ölümdür. Başkent Urümçi, Kaşgar ve diğer şehirler yasak şehirlerdir.Doğu Türkistan'a gizli olarak giren Washington Times'in 30.12.1985 tarihli sayısında Kaşgar’ı ziyaret eden bir gazetecinin haber ve yorumlarında Doğu Türkistanlı Müslüman Türkler'e ait şu satırlar aynen yer alır;

"Doğu Türkistan'a hergün 7 bin Çinli göçmen geliyor.Doğu Türkistan'da, ekonomi ve politikayı yalnız Çinliler idare ediyorlar.Sanayi ve tarımdaki bütün işçiler Çinli'dirler.Uygurlar ve diğer Türkler ise işsizdir.Çinliler, en modern evlerde ve lüks içinde yaşarken, çoğumuz sokaklarda yatıp kalkıyoruz.Biz perişan, onlar ise rahat bir hayat sürüyor.Doğu Türkistan'da doğup büyüyen Çinliler bile Uygurca bitmiyor.Bizi ise, Çince Öğrenmeye zorluyorlar. Durumumuz çok kötü. Pek çok kişi milli ve manevi değerlerini unuttu.Şu anda kendi vatanımızda yabancı ve köle gibiyiz..."

"Türk dili üzerinde büyük tahribat yapıldı.Türkçe kelimeler yerine Çince kullanmaya mecbur ediliyoruz.Çinli kızlarla evlenenlere köyden şehire göç ve iş imkanı vererek ve ayrıca 400 dolar (Çin için servet sayılır) vererek Çinlileştiriyorlar.Doğan çocukları ise, Komünist Partisi nezaretinde Çinli gibi yetiştiriyorlar.Doğu Türkistan, 30-40 milyon şöyle dursun 400 milyonu besleyebilir.Türkler'e karşı doğum kontrolü tatbik ediyorlar.Böylece Türkler'in nüfusunu azaltıyorlar.Doğu Türkistan'da, 40 milyona yaklaşan Türk'e karşın 20 milyon Çinli yerleştirdiler.Yeni hedef Doğu Türkistan'a 100 milyon Çinli yerleştirerek Türkleri azınlığa düşürmektir."

Ayrıca I953'te Doğu Türkistan'ın yüzde 80'ni Türk iken bugün Türkler'in sayısı yüzde 40'a yaklaşmıştır. Nükleer denemelerle Türklerin doğan çocukları sakat doğmaktadır. (Aynı şey Kazakistan'da da mevcuttur.)1952 yılında Çin'de eğitim seviyesi en yüksek Doğu Türkistan iken bu gün en geri durumdadır. Türkler'in tahsili her çareye başvurularak önlenmektedir.

Doğu Türkistan olmasa, Çin bir gün bile ayakta duramaz.Doğu Türkistan gerçek bir hazinedir.410 bin 790 km karelik petrol yataklarında 8.2 milyar ton ham petrol, 2,5 milyon metre küp doğalgazı ile S. Arabistan'dan daha zengindir.Sadece Doğu Türkistan'ın "Tarım" isimli bölgesinde, 74 milyar varil petrol rezervi mevcuttur.Bundan, Cungar ve Turfan bölgelerindeki zengin petrol yatakları hariçtir. Halbuki Çin'in kendi petrol rezervi 24 milyar varildir.Ve Çin'in yüzde 40 petrolünün çıkarıldığı Dağ'ın Shınlı bölgesindeki petrol bitmek üzeredir. Çin, Doğu Türkistan petrolünü pazarlamak İçin Japonya ile Ölüm Çölü (Taklamakan Çölü) üzerinde 280 km. uzunluğunda 8 metre genişliğinde oto yol ile; 5 bin km uzunluğunda petrol boru hattı inşa etmektedir.Çin'deki 162 madenden 122'si Doğu Türkistan’da dır. (% 75.3) Doğu Türkistan'daki kömür rezervi 1 trilyon 28 milyar tondur. 100 den fazla göldeki tuz ise Çin'e 200 yıl yeter.Çin'in otlak ve merasının yüzde 23'ü 50 milyon hektar Doğu Türkistan'dadır.100 bin hektarlık bahçelerde 900 çeşit meyve yetişir.Cungar ili ve Altay'da zengin altın yatakları vardır.Evet bu zengin ülkenin sahipleri aç, perişan ve mekanları sokaktır.

M. Necati Özfatura

Kim Milli Kahramandır?

2011-12-14T12:08:00.000-08:00

Kahramanlar tarihin her çağında saygı görmüş; her zaman her yerde kahramanlar yetişmiştir. Kahramanlık insan erdemlerinin en yücesidir. Milletlerin de kahramanları sayısınca itibar kazandığı ve dayanıklı olduğu bilinen gerçeklerdendir.

Fakat sadece “kahraman” olmakla “milli kahraman” olmak arasında fark vardır. “Milli kahraman”, tesirini daha büyük çapta gösteren, gelecek yüzyıllara da kumanda eden, unutulmaz izler bırakan kimsedir. Milli kahramanlar, milletlerin hayatına yön verir.

Milli kahraman olmak için yüksek makamda bulunmaya lüzum yoktur. Mesela 30 yıldan beni Amerikalılar’a ve Filipinliler’e teslim olmadan tek başına Lübang adasında yaşayan ve bugün 51 yaşında bulunan Japon Teğmeni Onoda da bir milli kahramandır. Onun, vaktiyle almış olduğu buyruğa uyarak direnmesinin gerçi Japon savunmasına hiçbir yararı dokunmamışsa da, temsil ettiği kahramanlık ruhu ile Japon milletine şeref ve gurur vermiş, tarihe ebedi bir kahraman olarak geçmiştir. Milli kahramanlar bir millete hız veren enerji kaynaklarıdır. Onlar olmadan büyük bilgin, dahi şair veya filozof yetiştirmenin değeri ve manası kalmaz. Hindistan, filozoflar ve şairler yetiştiren, fakat milli kahraman çıkarmayan ülkelerin nasıl yaşadıklarına iyi bir örnektir.

Fakat şunu da unutmamalı ki milli kahraman yetiştirdiği takdirde halde onları unutan bir millet, hayvan sürüsünden biraz farklı bir yığındır. Ergeç başkaları tarafından güdülmeye mahkumdur.

Milli kahramanları unutmak nasıl bir felaketse sahte milli kahramanları uydurmak da o kadar vahim bir rezalettir. Bu, hırsızlığı zeka, dolandırıcılığı deha saymakla eşit bir faziletsizliktir.

Kendi eski tarihimizden örnek vermek gerekirse milattan önceki üçüncü yüzyılda, atını ve evdeşini verdiği halde vatan parçasını düşmana vermeyen ve Türk milletini yaratan Tanrıkut Mete’yi milli kahraman tipi olarak gösterebiliriz. O, yenmiş bir milli kahramandı.

Yenilmiş milli kahraman tipi ise Kür Şad’dır. O delice kahramanlık olmasaydı Türkler Çin’de erimiş ve Türk devletine hakim olan zayıf Sırtaduşlar Çin’le başa çıkamayacağı için Türk milleti bugün yeryüzünden silinmiş olacaktı. Hepsi ölen 41 kişinin koca bir imparatorluğa dehşet salması onların nasıl milli kahramanlar olduklarının senedidir. O yenilmiş ve öldürülmüş milli kahramanlar daha sonraki zaferlerin ve bütün milli hayatın yaratıcıları olmuştur. Çünkü milli kahraman olmak için inanmak ve ölümü göze almak şarttır.

Yeni tarihimize gelince, bunun yalnız Kurtuluş Savaşı devresini alarak hangi milli kahramanları yetiştirdiğini düşünürsek vereceğimiz hüküm hiç tereddütsüz şu olacaktır. Kurtuluş Savaşı’nın iki milli kahramanı, en karanlık günlerde bile bu işin başarılacağına inanan Kazım Karabekir ve Mustafa Kemal Paşa’lardır. Biri iyi silahlı Ermeni ordusunu onun yarısı kadar bir kuvvetle bozguna uğratarak, öteki bir destan savaşı olan Sakarya’yı ve imha savaşının en güzel örneği Dumlupınar’ı kazanarak bu payeyi almışlardır. Bu savaşların Türk ve cihan hayatındaki tesirleri hala devam etmektedir.

Kurtuluş Savaşı’nın birçok kahramanı daha vardır. Fakat başta ünlü asker Mareşal Fevzi Çakmak olduğu halde bunların hiçbiri milli kahraman olacak ayarda değildir.

Gerçekler balçıkla sıvanamaz. Hiçbir değeri olmayanları bugün milli kahraman ilan etseler bile yarın onlar o mevkiden indirilir.

Stalin’in cesedi de aynı sebeplerle Lenin’in yanından alınarak yok edildi.

Nihal ATSIZ, Ötüken, 11 Mart 1974, Sayı: 3

Ermeniler tarafından yapılan soykırımın belgeleri

2011-12-05T01:05:00.001-08:00

Fotoğraflar nasıl bir vahşetin olduğunu ortaya çıkarıyor.

Bu belgelerde Ermenilerin Doğu'da yaptığı soykırımı göreceksiniz.Tüm gerçekliğiyle anlatılan belgelerden bir kesit:

Rusların Ermeni çeteleriyle birlikte Hasankala'dan hudûd-ı asliyyeye sürüldüklerinde beraberlerinde götürdükleri iki bin islâm ahalisinden bir kısmını öldürüp bir kısmını ülke içlerine sevkettikleri, Erzurum'da dokuz kişiyi idam edip on dört yaşına kadar olan erkek nüfusu meçhul yerlere gönderdikleri; Pekreç nahiyesinde Ermenilerden oluşan bir mahkemenin üç-dört yüz kişiyi astığı, Aşkale, Tercan, Ilıca, Tavuskerd ve Artvin cihetlerinde islâm namına birşey bırakmadıkları, Van'da Ermenilerin iki yüz kadar kadın ve çoçuğu öldürüp Mahfuran Deresi'nde sekiz-on bin Müslümanı katlettikleri, Narman hududunda Hot karyesi ahalisinin mitralyözlerle tamamen imha edildiği, Bitlis'in Çukur nahiyesindeki Morh-i Süflâ muhacirlerinin çoğunun kılıçtan geçirildiği, Ergani, Cinis, Pezentan ve Semerşeyh karyelerinin ahalisiyle birlikte yakıldığı; Kürt Bedirhani Kamil'in şarlatanlığı sebebiyle Bitlis'e yakın bir yere yerleştirilen pek çok köy ahalisinin açlıktan öldüğü, ağır hasta çoçukların Bitlis Hastahanesi'nde vahşice öldürüldüğü, Balekan karyesinde katledilenlerin cesetlerinin köpeklere yedirildiği, Çukur'da esir edilen kadın ve kızlara tecavüz edilip ihtiyarların yakıldığı, çocukların süngüyle öldürüldüğü vesâir katliama dair Erzurum, Bitlis ve Mamuretülaziz vilayetlerinden gelen telgraf sûretleri.

Türk soykırımı ile ilgili diğer konuya bakmak için tıklayınız..

Belgeleri indirmek için tıklayınız...

Alternatif bağlantı..

Kazım Karabekir - Paşaların Kavgası E-Kitap

2011-12-04T01:13:00.001-08:00

Savaş, Devrim, İhtilal gibi olağanüstü zamanlarda, liderler, çevrelerinde, kendileri ile ideallerini paylaşan güçlü, vefakar insanlar isterler ve çoğu zaman da bulurlar!

Savaşsa, kazanılınca; Devrim ise, yapılınca; ihtilal ise, başarılınca, çevredeki insanlar yavaş yavaş yavanlaşırlar; Lideri sıkmaya başlarlar...

Lider, önce bunlarla hoş geçinmenin çarelerini arar. Fakat her halleri o kadar sıkıcıdır ki, Lider yavaş yavaş bunlardan kurtulmanın yollarını aramaya başlar!.

Oysa bunlar, kendisi ile birlikte halkın içinde bir şöhret olmuşlardır. Lider kadar değilse de, Liderlerden sonra, bunların çevresinde de birer hale oluşmuştur! Liderin işlerine karışırlar; fikir söylerler; bazı işleri sahiplenirler... Oysa bütün bunlar, Liderin canını biraz daha sıkmaktan başka bir şeye yaramaz. Sonunda Lider, bunlardan kurtulmanın çarelerini aramaya başlar! Çünkü hiç bir ülkede, iki tane kral yoktur!.

Kurtuluş savaşımızda Atatürk ve Arkadaşları arasında da,böyle bir kopuşma, böyle bir çekişme oldu.Çünkü, bağımsız bir devlet kurmakta anlaşmışlardı ama, bu devlete verecekleri biçimde anlaşamamışlardı! Devleti kimin yöneteceğinde; kimin Baş, kimin göz-kulak, kimin ayak olacağında kimsenin fikri yoktu. Herkes, nasıl savaşta her şeyi yapmak için var gücü ile çalışıyorsa, savaştan sonra da var gücü ile her şeye karışacak, daha doğrusu, Devletin akıl hocası olacaktı!İşte, "Paşaların Kavgası' böyle bir kişisel dramı ve dramın dalgalan arasına gömülen idealistlerden birinin, toplumun hafızasında hala yaşayan haksızlıklar, vefasızlıklar, kalleş yumruklarla desteklenen pusuların ortasında nasıl direndiğini; acı ile yumruğunu ısırırken nasıl gülmeye çalıştığını okuyacağız!

Kendi anlattıklarına bakılırsa; Kazım Karabekir, çoğu Türk aydınının ümitsizlik çukuruna düştüğü ve çareyi, Amerikan Mandasında gördüğü hazin günlerde, Millete ve Orduya güvenmekten başka çare olmadığını ilk fark eden Paşalarımızdan biridir, belki de ilkidir.Çünkü yine kendi ifadesine göre Cafer Tayyar Paşayı uyaran da, Ali Fuat Cebesoy'u Batı Anadoluya tayin ettiren de, Mustafa Kemal Paşa'yı, İstanbul'da kalıp, Kabineye girerek çareler aramak yerine Anadoluya geçip silahlı bir mukavemet kurmanın en çıkar yol olduğuna inandıran da kendisidir.Fakat yine kendisi, bu yaptıklarından hiç bir böbürlenme payı çıkarmamakta, sadece doğru gibi görünen yanlışlarla oyalanmadan, kendisini Doğu Ordusuna tayin ettirmesini, şans olarak yorumlamak alçak gönüllülüğünü göstermektedir.Mustafa Kemal Paşanın Anadoluya geçtikten sonra, Amasya'da, Ali Fuat Paşa, Rafet Paşa ve Rauf Bey'le birlikte üç gün, üç gece süren görüşmelerden sonra, vardıkları, gerekirse Bolşevik olmak kararının yayınlanmasını engelleyen, Karabekir Paşadır.Erzurum Kongresinde Mustafa Kemal Paşayı Başkan seçtirmemek için yaratılan akımın karşısına çıkan ve onun Kongre Başkanı olmasını sağlayan, Karabekir Paşadır.Mustafa Kemal Paşanın, İstanbul'a dönmesinin istenmesi üzerine Paşanın askerlikten istifa ettikten sonra, en yakın arkadaşları kendisini terk ederken ve bu saatlerde Karabekir'in gelip kendisini tutuklayabileceğini düşünürken; Ordusunun ileri gelenleriyle gelip önünde tekmil veren ve "Hepimiz, emrindeyiz Paşa Hazretleri" diyen, Karabekir Paşadır.Sakarya Savaşı sırasında, savaşın kaderi, ortada ve düşmandan yana ağırlıklı sallanırken, elindeki en değerli askerlerini bu ölüm kalım savaşına gönderip, zaferin sağlanmasına destek olan, Karabekir Paşadır...

Bunlar, tarihin resmi beyanlarıdır.Elbette bunun dışında da birbirlerine bir çok hizmetler yapmışlardır. Özellikle Ankara Hükümetini, Bolşevik Mustafa Suphi ve arkadaşlarının verecekleri zarardan koruması başlı başına anılmaya değer. bir hizmettir.

Mustafa Kemal Paşa, bu hizmetleri büyük bir adaletle değerlendirmiştir.Bu yüzden Kurtuluş savaşına katılmış bütün paşaların üstünde bir yakınlıkla kendisini hoş tutmaya çalışmış; ileri sürdüğü fikirleri dikkatle dinlemiş, çoğunu benimsemiş ya da benimser görünmüş, kendisini kırmamak, onu darıltmamak için büyük bir özen göstermiştir.Hatıraları okudukça, bu söylediklerimin örneklerini okuyucularımız göreceklerdir.Mustafa Kemal Paşa da, Kazım Karabekir Paşa da, Batı uygarlığı yanlısıdır. Hatta her iki Paşa, Türk kültürünün korunması, Batı'dan, sadece teknoloji ve bilgi transferleri yapılmasını istemektedirler.İkisi de, Hilafetin gerektiği noktasında, birleşmişlerdir. Aralarında tek bir fark var: Karabekir,Paşa, keskin çizgilerle düşüncesine yapışmıştır; Gazi Paşa, daha yumuşak, daha supleslidir. İkisi de, biri doğu'da Ermenilere karşı; biri Büyük Taarruzda, Yunanlılara karşı Ters cephe' oyununu oynamışlardır.Daha pek çok benzerlik sıralayabiliriz.Fakat 'İktidar iki kişilik değildi.! Öyleyse, birinden birinin ortadan kalkması zorunluydu! Bu yüzden bu iki candan arkadaş, bir yerde ayrıldılar, birbirlerinin karşısına geçtiler ve sonunda biri tepede kaldı, biri, tepelendi!

İndirmek için tıklayınız...

Mustafa Necati Sepetçioğlu - Dedem Korkut'un Kitabı E-Kitap

2011-12-04T00:50:00.001-08:00

Dedem Korkutun Kitabı:

Bugün elimizde, biri Dresden'de öteki Vatikan'da olmak üzere iki yazma Dedem Korkut Kitabı vardır. Dresden nüshası diye ünlü yazma eser, Kitâb-ı Dedem Korkut alâ Lisân-ı taife-i Oğuzân, adını taşımaktadır.Kitap bir Mukaddime (Giriş) ve 12 oyunun, hikâyeleşmesinden oluşmaktadır.Daha sonra niçin oyun ve hikâyeleşmiş oyun dediğimizi açıklayacağımız için bu bölümde bu kadarını söyleyip geçeceğiz.

Hikâyeleşmiş bu 12 oyun-destan, kitapta şöyle sıralanmaktadır:

1- Dirse Han oğlu Boğaç Han boy'u (Destanı)
2- Salur Kazan'ın evinin yağmalandığı boy'u
3- Kam Pürenin oğlu Bamsı Beyrek boy'u
4- Kazan oğlu Uruz Beyin tutsak olduğu boy'u

5- Duha Koca oğlu Deli Dumrul boy'u
6- Kanglı Koca oğlu Kan Turalı boy'u
7- Kazılık Koca oğlu Yigenek boy'u
8- Başatın Tepegözü öldürdüğü boy'u
9- Begil oğlu Emren boy'u
10- Usun Koca oğlu Yigenek boy'u
11- Salur Kazan tutsak olup oğlu Uruzun çıkardığı boy'u
12- îç Oğuza taş Oğuz (dış oğuz) âsî olup Berek'in öldüğü boy'u Vatikan nüshası ise:"Hikâye-i Oğuznâme-i Kazan Bey ve gayri" adıyla bilinmektedir.Bu nüsha da bir giriş (mukaddime) ve altı oyunun hikâyeleşmiş şeklinden oluşmuştur.

Hikâyeleştirilmiş bu altı oyun-destan aşağıdaki adlarla sıralanmışlardır:

1- Hikâyet-i Han oğlu Eöğaç Han
2- Hikâyet-i Bamsı Beyrek Boz atlı
3- Hikâyet-i Salur Kazanın Evi Yağmalandığıdır.
4- Hikâyet-i Kazan Beğin oğlu Uruz Han tutsak olduğudur .
5- Hikâyet-i Kazılık Koca oğlu Yeğen ek Bey
6- Hikâyet-i Taşoğuz Içoğuza âsî olup Beyreğin vefatı

İndirmek için tıklayınız...

Altai Kai - Kara Su

2011-12-02T07:42:00.001-08:00

Nihal Atsız - Türk Gençliğine

2011-12-02T07:31:00.001-08:00

1- Bugünün Gençlerine

Yer bulmasın gönlünde ne ihtiras, ne haset.
Sen bütün varlığına yurdumuzun malısın.
Sen bir insan değilsin; ne kemiksin, ne de et;
Tunçtan bir heykel gibi ebedi kalmalısın.

Iztırap çek, inleme… Ses çıkarmadan aşın.
Bir damlacık aksa da, bir acizdir göz yaşın;
Yarı yolda ölse de en yürekten yoldaşın
Tek başına dileğe doğru at salmalısın.

Ezilmekten çekinme… Gerilmekten sakın!
İradenle olmalı bütün uzaklar yakın,
Dolu dizgin yaparken ülküne doğru akın,
Ateşe atılmalı, denize dalmalısın.

Ölümlerden sakınma, meyus olmaktan utan!
Bir kere düşün nedir seni dünyada tutan?
Mefkuresinden başka her varlığı unutan
Kahramanlar gibi sen, ebedi kalmalısın…

2- Muallim Arkadaşlarıma

Sen ne elde ve dilde gezen billur bir sağrak,
Ne de sıska bir göğüse takılan bir çiçeksin;
Senin de bu dünyada nasibin var: Savaşmak!..
Kayalarla güreşip dağlarda öleceksin.

Yoldaşlık ederekten gökte güneşle, ayla,
Aşarsın tepe, ırmak; yürürsün ova, yayla…
Hayata ne biçimde geldinse bir borayla,
Daha sert bir kasırga içinde biteceksin.

Kızıl Elma uğrunda kılıç çekince kından,
Bahtiyarlık denen şey artık geçmez yakından;
Mesut olup gülmeyi sök, çıkar hatırından.
Belki öldükten sonra bir parça güleceksin.

Yüz paralık kursunla gider “Hayat” dediğin;
“Tanrı Yolu” uzaktır; erken kalk, sıkı giyin.
Yazık, bütün ömrünce o kadar özlediğin,
Güzel Kızıl Elma’na varmadan öleceksin.

-3-

Belki bir gün çöllerde kaybedersin eşini,
Belki bir gün ağlarsın kaçtı diye karına.
Işıksız kulübende boranın esişini,
Dinleyerek çıkarsın bir ümitsiz yarına.

Gün olur ki mertliğin uğrar kahpe bir hınca;
Namert bir el arkandan seni vurur kadınca;
Bir gün sabrın tükenir… Silahını kapınca,
Haykırarak çıkarsın yurdunun dağlarına…

Hayatin kamçısıyla sızar derinden kanlar,
Senin büyük derdinden başkaları ne anlar?
Vicdanını Paris’e, Moskova’ya satanlar,
Küfür diye bakarlar senin dualarına.

Hey arkadaş! Bu yolda ben de coşkun bir selim,
Beraberiz seninle, işte elinde elim.
Seninle bu hayatin gel beraber gülelim,
Ölümüne, gamına, tipisine, karına…

4- Asker Kardeşlerime

Atandan kalmış olan kılıcı iyi bile,
Onu bütün gücünle vuracaksın çağında.
Savaş….. Bunun tadını ey Türk sen bulamazsın,
Ne sevgili yanında, ne baba ocağında.

Savaşmaktan kaçınır, kim varsa alnı kara;
Kan dökmeyi bilenler hükmeder topraklara…
Kazanmanın sırrını bilmiyorsan git, ara,
“Çanakkale” ufkunda, “Sakarya” toprağında.

Siyasette muhabbet… Hepsi yalan palavra…
Doğru sözü “Kül Tegin” kitabesinde ara…
Lenin’den bahsederse karşında bir maskara,
Bir tebessüm belirsin sadece dudağında.

Yatağında ölmeyi hatırından sök, çıkar!
Döşeğin kara toprak, yorganındır belki kar…
Sen gurbette kalırsan, ben ölürsem ne çıkar?
Ruhlarımız buluşur elbet Tanrıdağı’nda…

-5-

Mukadderat isterse seni yoldan çevirsin,
Sen hele bu yollarda yıpranarak aşın da,
Varsın bütün ömrünce bir an nasip olmasın,
Yorgunluğunu gidermek serin bir su başında.

Bir gülüşten ne çıkar, ne çıkar ağlamaktan?
Kullar kancıklık eder, bela bulursun Hak’tan.
Gün olur ki bir yudum su ararsın bataktan,
Gün olur ki bir tutam tuz bulunmaz aşında.

Bir çığ gibi yürürsün bir lahza durmaksızın,
Bir ilahi kaynaktan geliyor çünkü hızın.
Duygular ölmüştür… Tapınılan bir kızın,
Bir füsun bulamazsın gözlerinde, kaşında.

Iztırabı kanına katta göz kırpmadan iç!
Varsın gülsün ardından, ne çıkar, bir iki piç…
Bu varlık dünyasında yalnız senin hiç mi hiç
Bir şeyin olmayacak… Hatta mezar taşın da…

Ruy Gonzales de Clavijo - Anadolu, Orta Asya Ve Timur

2011-12-02T05:39:00.001-08:00

Kitabın yazarı Ruy Gonzales de Clavijo Kastilya ve Leon Hükümdarı 3 Hanri'nin mabeyincisidir.Madrid doğumlu olup 2 Nisan 1412 yılında Madrid'de ölmüştür.Papalık emriyle Timur'a elçi olarak yollanmıştır.Hayatı ile ilgili çok fazla bilgi bulunmamaktadır.

Kitabın ağırlıklı konusu elçi olarak Timur'a giderken gezdiği şehirlerin ve devletlerin, insanların yaşayış biçimlerini doğrudan tüm gerçekliğiyle anlatması.Bu kitabı önemli kılan 1402 yılında son günlerini yaşayan Bizansı,Fetret Devri Dönemini yaşayan Anadoluyu, Tebriz, Merv, Belh, Tirmiz, Semerkant ve Buhara gibi büyük şehirleri ve Timur'un saraylarını ve Türk kültürünü anlatması.Günlük tarzı bir anlatım olan bu kitapla Fetret Devrinin nedenlerini ve sonuçlarını görebiliriz.

Clavijo, Akdeniz ve Ege'yi deniz yoluyla geçer.Çanakkale Boğazından geçip İstanbula ulaşarak burda son dönemlerini yaşayan Bizan'sın saraylarını, kiliselerini gezerek bazı olaylarada tanık olur.Daha sonra yine deniz yoluyla Trabzon'a, oradan Erzincan ve Erzurum üzerinden İran'a geçer.İran ve Orta Asya'nın Tebriz, Taran, Nişabur, Tirmiz, Semerkand ve Buhara gibi şehirleri gezerek defalarca Timur'un sarayına kabul edilir.Güzargahında gezdiği şehirlerin siyasi durumunuda tüm gerçekliğiyle anlatır.

Sonuç olarak 22 Mayıs 1403'te Cadis Santa Maria limanında başlayan yolculuğu

22 Mart 1406'da sona erer.

İndirmek için tıklayınız...

Nejdet Sançar - Irkımızın Kahramanları

2011-11-22T03:21:00.001-08:00

Kahramanlığın ve fedakârlığın millet için çok gerekli olduğu bir çağda yaşıyoruz.Kanını hiç çekinmeden dökmesini bilmeyen, ölüme karşı korkusuzca yürümekten çekinen milletler için yaşama hakkının kalmadığı bir dünyada bulunuyoruz.Dün, yeryüzüne kahramanlar hâkimdi.Bugün, kahramanlık yarışları içindeyiz.Dünya, yarın da kahramanların olacaktır.Kahraman yaratılışlı olmayan ve kahramanlığını kaybetmiş milletlerin ufukları bundan böyle kapkara bulutlarla örtülecektir.

Bugüne kadar dünya tarihine en çok kahraman armağan eden bizim ırkımızdı. Tarihî bir hak olarak bundan sonra da bizim ırkımızın olması gerekir. Kahramanların soyu olan bir millet için bundan başka bir düşünce olamaz. Bugüne kadar yeryüzünün en kahraman ırkı olarak tanınan ve yaşayan Türk, bu birinci milli vasfını bundan sonra kaybetmeli midir?

Kahramanlar, daha öncekiler örnek tutularak yetişir.Bunun içindir ki hangi milletin tarihinde kahraman çoksa, o milletin gençleri arasında o kadar çok kahraman çıkabilir.Tarihi, tanınmış ve tanınmamış sayısız bahadırlarla dolu olan Türk ırkının, bundan sonra da çok sayıda yeni kahramanlar yetiştirmesi, bu bakımdan, en tabii bir şeydir. Yeter ki eski kahramanlar unutulmasın ve eski kahramanlık ruhu aramızdan silinip gitmesin.

Tarihimizin büyük kahramanlarını sık sık anmanın, onların yiğitlik vakalarını öğrenmenin, eski eşsiz kahramanlık ruhumuzu yaşatmak için yapılacak baş işlerden olduğuna inanarak, Çınaraltı dergisinde "Irkımızın Kahramanları" başlığı altında, milletimizin tanınmış ve tanınmamış bahadırlarından bazılarını zaman zaman yayınlıyordum.O yazıların Çınaraltı dergisinde çıkmakta olduğu sıralarda,arkadaşlarımdan ve talebelerimden, bunların sonra bir kitap haline getirilmesini isteyenler olurdu.Ondan sonra da birçok kereler karşılaştığım bu teklif ve isteği artık yerine getirmeye karar vermiş bulunuyor ve Çınaraltı dergisinde yayınlanmış olanlara bir iki tane daha ekleyerek bu kitabı meydana getiriyorum.

Şunu da belirtmek isterim: Irkımızın kahramanları, tabiîdir ki, burada yiğitlik vakaları kısaca anlatılanlardan ibaret değildir.Bu kitapta adı bulunanlar Türk yiğitlerinden bir bölümdür.Bunların dışında adı bilinenlerle o kadar tanınmamış olan daha çok Türk kahramanı vardır.Bugün o kahramanlar alayından otuz kadarını toplu olarak ortaya koyabiliyorum.Tanrı sağlık verirse ileride sayılarını çoğaltmaya ve hattâ tamamlamaya çalışırım.

Bu kitabı, içindeki kahramanların soyundan olan Türk ırkının yiğit gençlerine ve çocuklarına sunuyor ve eseri kahramanlar ocağı Türk ordusunda vazife yapmakta olduğum bir sırada basılmaya verişimi de ayrı bir talih sayıyorum.

Nejdet Sançar

Nejdet Sançar - Irkımızın Kahramanları indirmek için bağlantı..

Atsız Mecmua (1-17)

2011-11-21T13:02:00.001-08:00

H.Nihal Atsız tarafından 15 Mayıs 1931 ve 25 Eylül 1932 tarihine kadar çıkartılmıştır.M. Fuad Köprülü, Zeki V. Togan, Abdülkadir İnan gibi edebiyat ve tarih bilginlerinin de dahil bulunduğu bir kadro ile yayın hayatına atılan bu “Türkçü ve Köycü” dergi, devrinde ilim, fikir ve sanat alanında çok tesir yaratan Türkçü bir çığır açmış, adetâ Cumhuriyet devri Türkçülüğü’nün öncüsü olmuştur. Atsız, kendini tanıtmaya başlayan ilk yazılarını (H. Nihâl) imzası ile, hikâyelerini de (Y.D.) imzası ile, bu dergide neşre başlamıştır.
Atsız Mecmua (1-17) sayılarını indirmek için tıkla...
Şifre : kitapguncem.blogspot.com

Dede Korkut Hikayeleri - Salur Kazan

2011-08-26T12:59:00.000-07:00

TRT Yapımı Türk kültürünü tanıtan çok güzel bir belgesel kesinlikle izleyin.Dede Korkut hikayelerinden Salur Kazan'ın Evinin Yağmalanmasını anlatır.

Zihinsel hastalık ve zihinsel yetenek arasındaki çizgi

2011-08-20T12:48:00.000-07:00

Zihinsel hastalık ve zihinsel yetenek arasındaki çizgiyi anlatan güzel bir konuşma

Türk Tarihi E-Kitap Serisi

2011-08-16T13:37:00.000-07:00

Birkaç siteden topladığım Türk Tarihi ve Edebiyatı ile ilgili e-kitapları paylaşmak istedim.Toplam 45 mb civarı, tek tek de indirebilirsiniz.İçindekiler:

Atatürk'ün dil politikası, Eski Türk Edebiyatı, Turfan Kazıları, Türk dili, Türk Tarihi, Türk tiyatrosu, Türkiye Cumhuriyeti, Türkiye Türkçesi, Türkoloji, Yeni Türk Edebiyatı.

---İndir---

Derin bir şuursuzluk

2011-08-16T01:18:00.000-07:00

Düşünün bu terör belası başladığından bu yana binlerce vatan evladı şehit oldu.Düşünüyorum ailelerini, geride bıraktıklarını çok zor bir durum ama yılmak yok.Terörün istediği şey de bu direncimizi kırmak insanları güçsüz ve umutsuz bırakmak.Bizlere düşen görev şehitlerimizi hiç bir zaman unutmamak ve Türkiye'nin onlar sayesinde dimdik ayakta durduğunu hatırlamak.

Son günlerde çok zor günler yaşıyoruz fakat çevreme bakıyorum herkes de bir boş vermişlik, umursamazlık, şuursuzluk var.Televizyon programlarına bakıyorum boş şeyler, aptalca programlar, gerçeklikten kopmuş insanlar, kokuşmuş pislik içinde olduğunu göremeyen insanlarla dolu.Ve insanlarımız, içi boş programlarla ve dizilerle uyutuluyor.Düşmanlar ise uyumuyor fırsattan yararlanıp güçleniyor ve kimse bunun farkında değil.

Son olarak her şeyin farkında olun, bilinçlenin, düşmanları iyi tanıyın, hep dediğim bir şey var ne konumda olursanız olun vatanı savunun çünkü düşmanlar her yerde içimizde, onlar içimizde yaşıyor sadece fırsat kolluyorlar zayıflığımızı bekliyorlar.Kimseden korkmayın ve çekinmeyin bu ülke bizim ve her zaman bizim olacak.

İliklerine Kadar Hüzne Bulanmış Bir Adam

2011-08-11T08:23:00.000-07:00

Apokalipto filminde hoşuma giden bir repliğini sizlerle paylaşmak istedim Mel Gibson'nun yönetmenliğini yaptığı film, Maya Uygarlığında geçiyor.Maya Uygarlığının güçlenirken kabileler arasında yaptığı vahşeti anlatan bir film.Şimdi repliğimize geçelim:

-İliklerine kadar hüzne bulanmış bir adam yalnız başına oturuyordu.

-Ve bütün hayvanlar onun yanına gelip şöyle dedi:

''Seni bu kadar üzgün görmek istemiyoruz.Bize ne istediğini söylersen belki sana yardımcı olabiliriz.''

-Adam şöyle dedi: "iyi bir görüşe sahip olmak istiyorum."

-Akbaba cevap verdi: "Benimkini alabilirsin."

-Adam: "Güçlü olmak istiyorum" dedi.

-Jaguar: "Benim gibi güçlü olabilirsin."

-Sonra adam şöyle dedi: "Yeryüzünün bütün sırlarını bilmek istiyorum."

-Yılan cevap verdi: "Ben sana onları gösteririm."

-Ve bu böylece bütün hayvanlar arasında devam etti.

-Ve adam onların verdiği bütün hediyeleri alarak oradan uzaklaştı.

-Sonra baykuş diğer hayvanlara dönüp: "şimdi adam çok şey biliyor ve pek çok şey yapabilir.Birden içimi bir korku kapladı."

-Geyik şöyle dedi: "Adam ihtiyacı olan her şeye sahip artık üzüntüsü geçecek."

-Ama baykuş cevap verdi: "Hayır.Ben adamın içinde büyük bir boşluk gördüm, asla dolduramayacağı derin bir açlık.Onu üzen de, ona bunları isteten de o.O almaya devam edip duracak, ta ki dünya ona şöyle söyleyene kadar:

-"Artık sana verebilecek bir şeyim kalmadı."

Türk Şamanizminin Kaynağı (Birinci Bölüm)

2011-08-04T13:06:00.000-07:00

Türkdilinde “kamlık” olarak seslenen ve bilinen Türk Şamanizm’inin, Sibirya ve OrtaAsya Türkleri arasında inkar edilemez bir yerinin ve öneminin olduğuyapılan araştırmalarla gün yüzüne çıkmaktadır.Şamanizm’in, bir din mi, yoksa kökütarihin derinliklerine dayanan bir kültür mü olduğu meselesi henüz tam olarakaçıklık kazanmıştır denemez.Şamanizm, oldukça karmaşık, açıklanması ilkbakışta çözülemeyecek kadar zor, kendisine has bir kültür sistemi içinde yaşadığı,bir dini sistemin özelliklerini üzerinde taşımadığından dolayı, bir din olarakkabul edilmesi mümkün olmayan, kökü tarihin derinliklerine kadar uzanan köklübir kültür yumağı olarak kabul edilmektedir.Rusya’da, İskandinav ülkelerinde, Amerika ve Macaristan’da Şamanizm üzerine yapılan akademik ve bilimselaraştırmaların neticesinden, Şamanizm’in bir “din” olduğu olgusu ortayaçıkmamıştır.

Şamanizm’iaraştırma konusunda bağımsız Araştırma Enstitüsü kuran ve saha araştırmalarınıdevam ettiren Macaristan Devlet Üniversitesine bağlı “Şamanizm’i AraştırmaEnstitüsü”nün değerli bilim adamları da “Şamanizm bir din değildir” diyorlar.(Siikala-Hoppal; 1992:1) Şamanizm’in tek tanrılı dinlerde görüldüğü gibi birinanç sistemi ve kesin kuralları mevcutdeğildir.Şamanizm’i tarif ederken ona, Orta Asya ve Sibirya bölgesiniçevreleyen dinlerden, çeşitli yollarla etkilenmiş ve zamanla kendi kültürkimliğini oluşturmuş bağımsız bir “kültür ocağıdır” denilebilir.Yaptığımız sahaaraştırmalarından çıkardığımız sonuca göre, Türk Şamanizm’i;

OrtaAsya, Batı ve Doğu Sibirya Türk kültürü başta olmak üzere, geniş anlamda TürkDünyasının yaşayıp, bu güne kadar yaşattığı Türk Kültürünün bel kemiğidirdenilebilir.

OrtaAsya, Batı ve Doğu Sibirya “tayga”larına yaptığımız saha araştırmaları sırasında;Saha Sire’de bile, Türk topluluklarının, Saha’ların söyledikleri gibi belirtmekgerekirse; “uluslar”ın yaşadıkları ve geçimlerini temin için yaptıkları işlerebağlı olarak, Şaman inancıyla ilgili unsurlar ve yakarışlar büyük değişikliklergöstermektedir.Saha Sire’nin başkenti Yakutsk ve çevresinde geçimlerinibalıkçılıkla sağlayan Saha’ların bölgesinden, daha Kuzeye doğru uzaklaştıkça,deniz memelileri avlayan ve Şaman kültürü içinde yaşayan topluluklarla, RenGeyiği sürülerine çobanlık eden Sahalar’ın Şaman gelenekleri ve merasimlerindemutlak ve kesin hatlarla ayrılmış farklılıklar göze çarpmaktadır.

Kesin olarak,Orta Asya ve Sibirya Türkleri arasında yaşamakta olan Türk Şamanizm’inin neredeve ne zaman başladığını tespit etmek oldukça güçtür.Elimizde mevcut tarihikalıntılar ve Sibirya’da kayalara çizilmiş tarih öncesi kaya resimlerinden ilkŞaman geleneğinin Sibirya’nın Kuzeyinde yaşayan Türk topluluklarından yabanhayvanları avlayarak onlarla hayatını devam ettiren ve Türk ŞamanizmininKaynağına Doğru hayvanların “ruh dünyası”yla bağ kurduklarını söyleyerek yaşayan, Türk toplulukları arasında doğupyayıldığını söylemek mümkündür.Türk Şamanizm’inin doğuş, gelişme ve yayılmatarihini kesin hatlarıyla tespit etmek oldukça karmaşık ve zor bir iştir.Sosyal antropoloji metot ve yoluyla tespit edilen Folklor, halk inançları vedestan numuneleri, Fiziki antropoloji ve tarih ilmiyle uğraşan bilimadamlarının ve uzmanlarının taleplerine cevap verememektedir.Bu sahaların bilimadamları, kesin fiziki delil istiyorlar.Oysa, sosyal antropoloji ve folkloruzmanlarının elde ettikleri sözlü halk edebiyatı ürünleri üzerlerinde herhangibir tarih taşımıyorlar.Kesin tarih tespit etme konusunda asıl zorluk işteburada başlıyor.Sibirya “tayga”larında yaşayan Türk Şamanlarının, ruhlarınınkendi bedenlerinden çıkarak başka ruhlarla buluşup, gökyüzüne yükselip ve yeraltı dünyasına seyahat edip, yerin yedi kat derinliğine inmesi, oradan sağolarak geri dönüp, tekrar canlanması, gördüklerini etrafındakilere anlatması;bizlere Sibirya’da yaşayan Kuzey Türk Şamanizm’i dairesi içinde yaşayan Türk Şamanlarınınruhlarının, çifte görev yapabilecek bir karaktere sahip olduğunu göstermektedir.

Yapmışolduğumuz saha araştırması sırasında, Orta Asya ve Sibirya’da yaşayan TürkŞamanizm’inin prensiplerinden ve özelliklerinden anladığımıza göre, Şamanınsahip olduğu “iki ruhtan biri”, Şaman trans vaziyetindeyken veya yarı uykuhalindeyken, Şamanın bedenini korumaktadır.“Diğer ruhu”, Şaman’ın vücudundançıkarak, serbest bir şekilde gökyüzünün derinliklerindeki veya yeraltındaki“kara ruhlarla” buluşabilmektedir.“İki ruhlu” Şamanlık, Sibirya Türk Şamanlığınınen belirgin özelliklerinden biridir denilebilir.Sibirya Türk Şamanizm’inin asılana kaynağını nereden aldığını tespit etmek ancak elde mevcut ve bundan sonraelde edilebilecek küçük parçaların birleştirilmesiyle mümkün olabilecektirkanaatini taşımaktayız. Sibirya’da kayalara çizilmiş tarih öncesi resimleri vemağaralardan bulunan tarih öncesinden kalma fiziki delillerden ve kalıntılardanhareket ederek, tarihin ilk çağlarından beri insanların tabiat üstü olaylara veüstesinden gelemedikleri güç kaynaklarına büyük saygıyla yaklaştıklarını veonlara olağanüstü değer verdiklerinianlamaktayız.

Doğuve Güney Sibirya’da bulunan tarih öncesine ait bölgelerden elde edilen belgeler,burada tarih öncesi dönemlerde yaşayan insanların, büyük bir güç kaynağınasaygı duyma ve ona tapınma isteğinin, Taş Devrinden de öte, yüz binlerce yılöncesinden başladığını gösteriyor.Mircea Eliade, Shamanism: Archaic Techniquesof Ectasy (1964) adlı eserinde, sözü edilen konuya açıklık getirerek, ruhlarınuçması ve seyahat etmesi esasını bünyesinde barındıran Şamanizm’in, Paleolitikçağda doğduğunu, Budizm içinde, Lamaizm ve hatta eski Uzak Şark ve Güney Asyatopraklarında yaşayan inançlarla beslenip geliştiğini kaydetmektedir.(Eliade,1964: 11) Eliade’nın, Şamanizm’in doğuşunu Avrupa’ya ve Avrupa’da yaşanmış Taş Devri öncesine bağlamağa çalışması, Orta Asya veSibirya’da, bildiğimiz kadarıyla, tarihin var olduğu günden beri yaşayan insanlarınkayalara çizmiş oldukları resimleri gömemezlikten gelerek, onların varlığınıhiçe saymak gibi algılanabilir.

Ahmet Ali ARSLAN

Dışarıdan Gelmemiş Olan Tek Düşünce Türkçülük

2011-08-02T05:31:00.000-07:00

Türkçülük düşüncesi, bu fikrin düşmanları veya her şeyle alay etmek alışkanlığında olan prensipsizler tarafından saldırıya uğrarken, yapılan sataşmaların başlıcaları şunlar olmuştur:

1-Bunlardan biri “Türkçülük” kelimesine olan itirazdır.İtirazcılar şöyle demektedirler: “Türkçülük de ne demek oluyor? Bunlar Türk mü satıyorlar? Sütçü, süt alan demek olduğu gibi bunun manası da Türk satan demektir. Böyle saçma bir düşünce olur mu?” Bu itirazın hiçbir ciddi tarafı olmadığı meydandadır.Çünkü kelimelerin sonuna gelen “ci, cı, cü, cu, çi, çı, çü, çu” ekleri, yalnız o nesnenin satıcılığını göstermez; türlü türlü manalara da gelir. En yaygın ve geniş anlamı ise sevgi, taraftarlık, mensupluk belirtmesidir.Nitekim “cumhuriyetçi” ve “kıralcı” kelimeleri cumhuriyeti ve kıralı satan değil, tamamen aksine seven, taraftarlık eden demektir. Bunun gibi “Türkçü” kelimesi de “Türkü seven”, “Türke taraftar olan” anlamına gelir.

2-İkinci ve pek olumsuz bir itiraz, Türkçülüğün, memleketteki başka unsurları gücendireceği fikridir.Bunun da hiçbir tutar yeri olmadığı ortadadır. Dünyanın hiçbir yerinde, yüzde on gücenecek diye yüzde doksanın kendi düşüncelerini ve çıkarlarını açıkça ileri sürmekten alıkonmak istemesi görülmüş değildir.Bundan başka bir memleket, yalnız bir milletin ve o milletin istek ve çıkarlarına göre idare olunur.Azınlıklar o ülkede, ancak, asıl sahiplerin milli haklarına saygı göstermek şartıyla adalet içinde yaşamak hakkına maliktirler ve hiçbir suretle, kendi özel ve milli şartlarını, çıkarlarını ileri süremezler.Hele memleketin asıl sahiplerinin hak ve çıkarları aleyhinde hiçbir dilekte bulunamazlar.Bu takdirde vatana ihanet etmiş olurlar.Türkiye’de, yüzde on gücenecek diye yüzde doksanı Türkçülük yapmakta alıkoymaya çalışmak, adeta, yüzde onun manevi diktatörlüğünü kurmak demektir.Böyle bir düşüncenin ahlakla ve kanunla ilgisi yoktur.Hiçbir türlü mantıkta da makbul bir prensip değildir.

3-Üçüncü ve makul gibi gözüken bir itiraz;Türkçülüğün, bütün dünya Türklerini ülkü edinmesi bakımından hayli, boş, hatta maceracı ve tehlikeli olması düşüncesidir.Bu da yanlıştır. “Hayali” demek, asla gerçekleşmeyecek ve gerçekleşmemiş demekse, Türkçülük hayali değildir.

Türkçülük, Türklüğün geçmişteki haklarının mirasını istemek bakımından haklı, meşru ve tarihi bir davadır.Türkçülüğün istekleri, geçmişte birkaç kere gerçek olduğu için, “hayal olmamak” gibi bir dayanağı var demektir.Büyük milli ülkülerin hiçbirisi, gerçekleşmesi kolay işlerden değildir.Fakat hepsi birer birer gerçek olmaktadır.Hindistan ve Endonezya kaç yüzyıl sonra milli dileklerine kavuştular? Otuz yıl önce yalnız birkaç aydının kafasındaki hayal olan Endonezya bağımsızlığı nasıl gerçekleşti? Sekiz yüzyıllık bir tutsaklıktan, hatta dilini kaybettikten sonra, İrlandalılar, nasıl kurtulup, kitaplarda kalan milli dillerini diriltmeye koyuldular? Ya hele, dilleriyle anavatanlarını da kaybedip dünyanın her tarafına dağılan Yahudiler, 2000 yıl sonra Filistin’de milli devletlerini kurup milli dillerini milli yazıları ile yazmaya başlamadılar mı? Bütün bunların yanında Türkçülük ülküsü ne kadar yumuşaktır?

Türkçülüğün, maceracı olduğu hakkındaki iddia da hiçbir tarihi olaya dayanmamaktadır.Türkçülük,şimdiye kadar iş başına gelmiş değildir ki, maceracı olduğu denenmiş olsun.Sınırdışı ırkdaşlarını düşünmek, onların bizimle birleşmesini veya hiç olmazsa bağımsız olmasını istemek ise hiçbir zaman maceracılık değildir. Dünyanın bütün milletleri, hatta pek yeni devlet kuranları bile ilki iş olarak sınırdışı ırkdaşlarımızı düşünmek ve hele insan hakları beyannamesinden sonra, onların da insan haklarından faydalanması için teşebbüslere girişmekle yükümlüyüz.Soydaşlarımızı, sistemli bir şekilde yok edenlere savaşa hazırlanmak maceracılık değildir. Milletimizin ve insanlığın en kutlu hakları uğrunda Kore savaşına katılmak nasıl maceracılık değilse; Türklüğün, insanlığın, medeniyetin, mukaddesatın düşmanı olan Moskoflarla hesaplaşmayı düşünmek de öylece maceracılık değildir. Kore’de nasıl Türkiye savunulduysa, kendi sınırlarımızda da Türkiye, Türklük ve bütün insanlık korunacaktır.

4-Solcular tarafından yapılan bir itiraz da, Türkçülüğün dışardan gelme bir fikir olduğudur. Güya bunu Almanlar icad ederek Türkiye’ye sokmuşlar” Türkçülüğün ırkçılık ilkesi de, Hitler Almanyasının ırkçılığından alınma imiş! Yalnız Yahudilere karşı güdülen Alman ırkçılığı ile, her millete karşı bir korunma ilkesi olarak ileri sürülen Türk ırkçılığı arasında bir bağlantı bulunmadığı ve Türk ırkçılığının Alman ırkçılığından çok eski olduğu belgelerle meydandadır.Bir milli ülkünün, yabancı bir millet tarafından Türklere aşılandığı yolundaki bu itiraz, üzerinde durmaya değmeyecek kadar çürüktür.Gerçekte ise, bugün, Türkiye’de fikir akımları arasında yerli ve mili olan tek fikir Türkçülüktür.Faydalı veya zararlı olsun, ötekilerin hepsi dışardan gelmiştir: Komünizm, bize, Rusya’dan aktarılmış ve bir vatan ihaneti halini almıştır.Milletlerarası Yahudi aleti olan Masonluk, Balkanlar yolu ile Türkiye’ye girmiştir.Bugün itibarda olan demokrasinin vatanı İngiltere, sonra Fransa’dır.Epey taraftarı bulunan iktisadi liberalizm ve devletçilik de yabancı köklüdür. Bir zamanlar gazetelerde ve Meclis içinde taraftarları görülen Faşizm, İtalya ve Almanya’da doğmuştur.Hatta bugün Türklerce benimsenip milli bir hale gelmiş bulunan müslümanlık bile aslında Türk köklü değildir.Türk köklü tek fikir, tek ülkü yalnız Türkçülüktür.Bu bakımdan da milli şuurumuzun gelişmesi nisbetinde büyüyecek, güçlenecek ve atılışlar yapacaktır.

Orkun, 13 Ekim 1950

Hüseyin Nihal ATSIZ

Kırılganlığın gücü üzerine konuşma

2011-08-01T09:16:00.000-07:00

Kırılganlığın gücünü anlamaya yönelik bir konuşma;

Deli Kurt - Grup Gökçen

2011-07-31T01:49:00.000-07:00

O gün geldi, zaman mücadele zamanı Tanrı Türk'ü Korusun!

Karanlık gün

2011-07-14T13:10:00.000-07:00

Bugün 14 Temmuz 2011 Diyarbakır'da 13 şehit verdiğimiz karanlık gün, inanın içim kan ağlıyor.Askerlerimizin yakınları annesi, babası gözümün önüne geliyor. Yaşadıkları acıyı hissetmemiz imkansız ne desek boş, ama şunu unutmasınlar hiçbir zaman bu ülkeyi bölemeyecekler.Kanlarının hesabı tek tek sorulacak askerimiz gerekli olanı mutlaka yapar ve yapacaktır.

Ve insansı varlıklar sözde özerklik ilan etti bunlara karnımız tok bunun hesabını soracağız daha önceki yazımda yazmıştım tertemiz bir Türkiye yaratacağız.Ve sizler sözde özerkliğinizle tarihin tozlu sayfalarında yerinizi alacaksınız.Türkiye Türklerin'dir bunu o koca kafanıza iyice kazıyın ve bölge insanınıda o pislik ve kokuşmuş düşüncelerinize, ideolojilerinize alet etmeyin.

Bu yazıyı okuyanlar gün mücadele günü elinizden geleni yapın hep dediğim gibi hangi konumdaysanız mücadelenizi verin bu ülke hepimizin TANRI TÜRK'Ü KORUSUN.

Cengiz Han Filmi

2011-07-08T01:59:00.000-07:00

Türk-Moğol İmpratoru Cengiz Han'ın hayatının anlatıldığı bu filmi kesinlikle izleyin.Filmi indirebileceğiniz bağlantılarıda ekledim.

Birinci bölüm bağlantısı.

İkinci bölüm bağlantısı.

Ruhumu geriye ver - Peyami SAFA

2011-06-30T01:29:00.000-07:00

Kitabını bir yerde unutmuş gibi ruhunu kaybedip arayan milletler vardır.Biri de biz.Bundan kırk yedi yıl önce, Türk yurdu dergisinin ilk sayılarında, bir yabancı yazarın <<Türkler Ruh-ı Milli Arıyorlar>> başlıklı uzun bir makalesini okumuştum.O zamandan beri milli ruhumuzu arıyor, bulur gibi oluyor, yine kaybediyoruz.

Bir milletin ruhu, tam bir şahsiyet halinde gelişecek kadar kuvvet kazanmışsa, yabancı milletlerin ruhlarıyla temasa gelmesi onu zenginleştirir.Fakat bu şahsiyet olgunluğunu kaybetmeye başlamış milletlerin yabancı kültürlerle teması onlara milli ruhunu kaybettirir.Türkiye Türkleri için böyle olmuştur.Türk ruhuna, diline, sanat ve edebiyatına, hassasiyet ve muaşeretine evvela Arap ve Fars, daha sonraları Fransız, Alman, İngiliz, İtalyan tesirleri, asli cevheri bozacak ve kaybettirecek derecede karıştı.Bugün de Amerikan tesiri.

Bu bana Marlowe'un Faust'undan bir sahneyi hatırlatıyor.Bilinir ki Faust adında ilk eser, Goethe'den evvel Onaltıncı yy İngiliz şairi Christofer Marlow'undur: <<Dr. Faust'un hayatı ve ölümü.>>

Marlow'un bu eserinde bir sahne vardır.Dr. Faust, Helen adındaki güzele yalvarır:
-Beni bir kere öp ve ebedileştir.
Helen onu öper ve kaçar.
Dr. Faust bağırır:
-Dudakları ruhumu emdi.Bakınız nasıl kaçıyor! Gel, Helen, gel, ruhumu geriye ver.
Bizide yabancı medeniyetler öptü.
Bağırıyoruz:
-Busen çok tatlı.Fakat ruhumu emdin.Geriye ver! Ruhumu geriye ver!

Bir millet yabancı ve üstün bir medeniyetten her şey alabilir ve almalıdır.İlim, teknik, metod, rejim, kelime, terim, hatta muaşeret, sanat ve hassasiyet.Birbirinden tesir almayan millet yoktur.Beşeri ruh böyle tesir eder.Fakat bu alınan tesirler, bizde olduğu gibi, Milli ruhun özünü bozacak bir dereceye vardı mı, milliyetçilik şaha kalkmalıdır ve her Türk, Garpçı ve medeniyetçi olduğu kadar, hatta daha önce ve fazla, milliyetçi, ruhçu ve maneviyatçı olmalıdır.

Yoksa, Marlowe'un Faust'u gibi, bir tatlı öpücükle içimizi emen ruh vampirlerine boş yere hhaykırıp duracağız:

-Ruhumu geriye ver, ruhumu geriye ver!

Peyami Safa'nın bu yazısı 1960'da yazılmış günümüzde de geçerli olan bu yazıdan birçok ders almalıyız seçim sizin.Yazının devamı çok uzun olduğu için bölümler halinde yazmayı düşünüyorum.

Havadis 1960 - Peyami SAFA

Taşlı sopalı terör

2011-06-26T10:26:00.000-07:00

Türkiye’de son günlerde olan olaylara baktığımızda hep bir kışkırtma var.Nedeni belli karışıklık çıkarıp insanları birbirine kırdırmak.Kim suçlu bunlara tepki göstermeyen halk mı? yoksa bizi yönetenler mi? şahsi düşünceme göre her iki tarafta suçlu bir yandan hak isterken diğer yandan masum insanların hakkını gasp edemezsin.Demokrasi ve özgürlük taşla sopayla alınmaz.

O zaman hakkını arayan herkes taşla sopayla saldırsın, araba camlarını kırsın, masum insanlara saldırsın.Sizlerin amacı özgürlük ya da demokrasi değil sizler bölücüsünüz, sizler ayrılık ve ırkçılığın en büyüğünü yapan vatansızlarsınız.Daha önceki yazılarımda söylediğim gibi yaptıklarınızın bin katıyla cezalandırılacaksınız.

Sadece zamanını bekliyoruz hepsi bu özellikle internette bu tip olaylara destek verenler sizler bir hiçsiniz sizlerin ağzını kapamayı çok iyi biliyoruz herşeyin bir zamanı var.Türkiye’yi bölemezsiniz sizler sadece konuşursunuz, sizlere özgürlük yaramadı daha fazlası verildi sonuç ortada yaptığınız tek şey kaos’a neden olmak.Ve bu kaos ortamını temizlenmiş bir Türkiye ortamına doğru değiştirmek hiç de zor değil zamanında dünya’yı dize getirmiş Türk milleti sizin gibi vatansızlardan korkmaz zamanı geldiğinde bizlerde konuşacağız temiz ve net bir konuşma olacak.

Banu AVAR - Küresel Başkanlık Sistemi

2011-06-21T11:08:00.000-07:00

Banu AVAR - Küresel Başkanlık Sistemi

DEMOKRATİK SEÇİM ADI ALTINDA BİR KUKLA TİYATROSU DAHA YAŞANDI… EKRANLARDA VE MEYDANLARDA PARTİ BAŞKANLARI VARDI…HALK BİR ONA BİR BUNA BAKTI..

ŞİMDİ ÖDENECEK BEDELİN ZAMANI…TAMAMEN DIŞA BAĞIMLI OLARAK YÖNLENDİRİLEN TÜRKİYE YENİ BİR ANAYASA YAPACAK… KÜRESEL EFENDİLER ÖYLE İSTİYOR.. YENİ ANAYASA ULUS DEVLETİN SONU OLACAK.. TÜRKİYE FİİLEN BİR BAŞKANIN İKİ DUDAĞI ARASINDA KALACAK. BAŞTA GÜNEYDOĞU OLMAK ÜZERE ÖZERK BÖLGELER ORTAYA ÇIKACAK .. TÜRKİYE 2012 DE FEDERALİZMİ TADACAK.ÜNİTER DEVLET YAPISINI DEĞİŞTİRMEYİ ÖNGÖREN YENİ BİR ANAYASA, DİKTATÖRLÜĞE YOLAÇACAK BİR BAŞKANLIK SİSTEMİ, BÖLÜNMEYİ GETİRECEK YEREL ÖZERKLİK DAYATMASI VE FEDERAL BİR TÜRKİYE… KÜRESEL EFENDİLERİN BİZE ÇİZDİĞİ YOL HARİTASI BU!NEDİR BU BAŞKANLIK SİSTEMİ ? YENİ ANAYASA ÇIĞLIKLARI İLE BÖLÜNMÜŞ TÜRKİYE HEDEFİNİN ORTASINDA DURUYOR..NEDEN DÜNYA İMPARATORLUĞU İSTEYEN KÜRESEL BANKERLER TÜM ÜLKELERE BAŞKANLIK REJİMİ DAYATIYOR…AMERİKA DIŞINDA (Kİ 22 EYALETİ İFLAS ETMİŞ VE 10 YIL İÇİNDE ÇÖKMESİ BEKLENEN) HİÇBİR GELİŞMİŞ ÜLKE BAŞKANLIK SİSTEMİYLE YÖNETİLMİYOR. GELİŞMEMİŞ ÜLKELERİN HEMEN HEPSİNDE YA DİKTATÖRLÜK YA BAŞKANLIK SİSTEMİ UYGULANIYOR…BAŞKANLAR KÜRESEL BANKERLERİN EMRİNDE ÇALIŞIYOR.. BİLGİNİZE.
BANU AVAR

Matsushita Felsefesi

2011-06-17T07:21:00.000-07:00

Japonları seviyorum yaptıkları tüm işlerde başarılı olan bir toplum geçmişte ve günümüzde yaşadıkları bir çok felaketten kurtulup yükselen ve yılmayan bir yapıya sahipler.Okuduğum bir kitapta felsefesinden etkilendiğim Konosuke Matsushita'nın sözlerini sizlerle paylaşmak istedim.

Matsushita, hayat felsefesinin güç aldığı dinamizmi şöyle anlatıyor:

“Kapasitelerini sonuna kadar kararlılıkla kullanmaları halinde en yoksullar bile çok şeyi başarabilirler; güç dönemleri sadece tehlike olarak değil, öğrenme fırsatı olarak da görün.Zorluk ve başarısızlık durumlarında, insan daha güçlenmiş olarak yeniden doğabilir.Başarı kendini beğenmişliğe ve riskten nefret etmeye yol açarsa, kişisel gelişimi durdurabilir.Başarılarını mütevazı ve dürüst biçimde değerlendirmeye istekli olmak kişisel gelişimin özüdür.”

Dört yaşında yoksullukla tanışması, dokuz yaşında çalışmaya başlaması, 30 yaşına gelmeden ailesinin tüm bireylerini ve oğlunu kaybetmesi, 1929 Dünya Ekonomik Buhranı, İkinci Dünya Savaşı ve Japonya’nın karşı karşıya kaldığı güç durum onu derinden etkilemiştir. Yaşadığı ardı arkası kesilmeyen trajik olaylar aşılması çok güç zorluklara neden olmuş , ama buna rağmen zor şartlarda yaşayabilmeyi öğrenmiştir.

Sıfırdan başladığı iş hayatında, yüz binlerce ürüne, on binlerce patente, sayısı 300 bini bulan çalışanı ile dev bir sanayi imparatorluğu kuran Matsushita’nın yaşamı, herkese cesaret verecek, yeni denemeler yaptıracak kadar heyecan vericidir. Konosuke Matsushita, acılardan ve çaresizliklerden nasıl kurtulunabildiğinin yaşanmış örnekleriyle doludur. 30 yaşına kadar ailesinin 9 ferdini ve biricik oğlunu kaybetmesine rağmen hiçbir zorluk onu hayata küstürememiş, yeni denemeler yapmaktan alıkoyamamıştır. İnsanları yıkan, hayatını altüst eden trajediler, Matsushita için dev çabalara zemin hazırlayan coşkulu bir kaynağa dönüşmüştür.

“Herkesin izleyecek bir yolu vardır,O yol genişler, daralır, yokuş olur çıkar, sonra iner.Çaresiz ve umutsuz gezinmelerin olduğu zamanlar olur.Ama cesaret dolu bir kararlılık ve duyulan inanç sayesinde,Doğru yol bulunacaktır.Asıl zevkli olan da budur.”

Konosuke Matsushita

Yusuf Akçura Hayatı ve Eserleri

2011-06-13T07:36:00.000-07:00

Yusuf Akçura Hayatı, Eserleri ve Etkileri

GİRİŞ

Osmanlı Devleti'nden Türkiye Cumhuriyeti'ne geçişte Tanzimat'la birlikte başlayan ve günümüze kadar süregelen fikir akımlarının büyük önemi vardır.Bu fikir akımları sonradan ortaya çıkan oluşumların temellerimi atmışlardır.

Türkçülük fikri de bu akımlardan biridir.Türkçülük fikrini bilimsel bir temelde ilk olarak ele alan bilim adamı ise Yusuf Akçura'dır. Bu çalışmada, Yusuf Akçura'nın hayatı, etkilendiği ortamlar ve fikirlerinin gelişimi ele alınacaktır.

1-DOĞDUĞU ORTAM, RUSYA'DA TÜRKLERİN DURUMU VE TATARLAR

Yusuf Akçura, Türk Ocakları tarafından yayınlanan "Türk Yılı 1928" adlı eserin "Türkçülük" bölümünde kendi ailesi hakkında şu bilgileri vermektedir.

"Akçura ailesi; Şimal Türklüğünün kadim ailelerindendir. Bütün aristokrat aileler gibi, Akçuraoğulları da baba ve dedelerini dörtyüz yıl evveline kadar bilmem kaç göbek sayar durular. Yusuf un babası, büyücek bir çuha fabrikası sahibi oldukça zengin Hasan Bey adlı bir fabrikatör idi.Anası, Kazan'ın en maruf bir burjuva ailesi olan Yunusoğullarından Bibi Kamer Banu Hanım'dır.Yusuf 1879 senesi Kanun-u Evveli'nin (Aralık) ikinci günü Volga sahilindeki Simbir (elyevm Olyanovski) şehrinde tevellüd etti.Yusuf henüz iki yaşında iken babasını kaybetti ve yedi yaşını ikmal etmeden anasıyla beraber İstanbul'a geldi."

O, ilk Akçura'nın Kırım'dan Kazan'a göç ettiğini büyük amcasından duymuş ancak bunun doğruluğunu tespit edememiştir.

Akçura'nın mensup olduğu Volga Tatarları, Rus egemenliği altında yaşayan Müslümanlar arasında en iyi durumda olanlardı.Bir yabancı yazar buradaki Tatarların Rusların dinsel engellerle giremedikleri Orta Asya ile Batı arasındaki ticarete aracılık ettiklerini böylece zengin bir tüccar sınıf meydana getirdiklerini belirttikten sonra şöyle yazıyor:'

"Tatarların bu konumu, Rumların Osmanlı İmparatorluğu'nda oynadığı rolü hatırlatıyordu.Ortodoksların bünyesindeki Rumlar gibi Tatarlar da Rusya Müslümanlarının bünyesinde kültürel ve ekonomik bakımdan seçkin bir kesimi oluşturuyorlardı.Yine onlar gibi, Doğu Batı ticaretindeki rollerinden dolayı, yüksek bir gelişme düzeyi elde etmişlerdi.Rum burjuvazisi papaz ve tüccarlarını Balkanlara nasıl gönderdiyse, tatar din adamları ve tüccarları da Rusya ve Türkistan'daki Müslüman toplulukların arasına öyle yayılmışlardı.

Rusya'da mensup olduğu ailesinin toplumsal düzeyi, yapısı ve mevkii İstanbul'a göç eden Yusuf Akçura'nın tüm düşünsel davranışlarını etkilemiştir.Rusya'da azınlık durumunda fakat zengin bir aileye mensup olan Akçura, Türkiye'de o durumda olan unsurlarla, çoğunluğa mensup fakat fakir ve geri kalınış bir milletin üyesi olarak karşı karşıya gelmiştir. Bu durum onun olaylara, Türkiye'de yetişmiş aydınlardan daha gerçekçi bir yaklaşımı sergilemesine neden olmuştur. Akçura'nın bu özelliği onun bütün Türk dünyasını kucaklayan bir Türkçülük anlayışını geliştirmesinin de en büyük etkenidir.

2-İSTANBUL'A GELİŞİ VE BURADAKİ YAŞAMI

Akçura'nın babası öldükten sonra annesinin de sağlığı bozulmuş, bu arada mali durumları da kötüye gitmiştir. Hem mallarına haciz konulması hem de annesinin sağlığı nedeniyle Rusya içinde birkaç şehir gezmişler sonra da İstanbul'a yerleşmişlerdir.Burada okula başlayan Akçura'nın annesi Dağıstanlı Osman Bey ile evlenmiştir.Osman Bey Akçura'nın tahsiliyle yakından ilgilenmiş ve O'nu askerî okula gitmeye teşvik etmiştir.

Akçura'nın hatıra defterine göre askerî rüştiyenin üçüncü sınıfında iken annesi ile birlikte baba yurdu Kazan'ı ziyarete gitmiştir.Bu seyahatte İstanbul ile Kazan arasındaki medeniyet ve ümran farkı dikkatini çekmiştir.Rusların İstanbul'u berbat ve çamur deryası diye tahkir etmelerine kızmakla birlikte İstanbul'un bağımsız bir Türk şehri olmasına rağmen Rus yönetiminde bir şehirden geride olmasından üzüntü duymaktan kendisini alamamıştır.

Akçura kendisinin biraz şuurlu milliyetçiliğinin Harbiye'de tahsil yaparken başladığını yazıyor. Yunan Harbi'nin hemen öncesine rastlayan bu dönemde Necip Asım'ın, Veled Çelebi'nin, Bursalı Tahir Bey'in Türkçülüğe ait yazıları yayınlanmakta ve Gaspıralı İsmail Bey'in "Tercüman"ı bir ara İstanbul'da dağıtılmaktaydı. Bu eserler Akçura'nın fıkrî gelişiminin temellerini atmışlardır.

Akçura'nın Türkçülük fikirleri daha başından beri bütün Türkleri kapsamaktaydı. 1897'de Erkan-ı Harbiye sınıflarına ayrılan Akçura aynı yıl ilk makalesini "Malumat" dergisinde yayınladı. "Şehabettin Hazret" adlı bu makalesinde Kuzey Türklüğünün en ünlü kişilerinden ve Kuzey'de dinî yenilik ve millî uyanış hareketinin ilk liderlerinden Şehabettin Mercani'nin düşünce ve çalışmalarını aynı zamanda da Kuzey Türklüğünün irfan seviyesini, fikri hareketlerini Güneyli Türklere anlatmak istemişti.Amacı Rusya Türkleri ile Osmanlı Türklerini tanıştırabilmekti.

Akçura, Harbiye'nin ikinci sınıfındayken Genç Türk'lük düşüncesine katılıp hizmet ettiği gerekçesiyle 45 gün mahkum olmuştu.Hapisten çıkıştan sonra bir hareketi daha görülürse okuldan atılacağı söylenmiş ve Erkan-ı Harbiye sınıfına ayrıldıktan birkaç ay sonra Taşkışla Divan-ı Harbi'nde yargılanmıştır.Mahkeme hiçbir sebep yokken Akçura ve arkadaşı Hikmet Vefık Bey'i askerlikten uzaklaştırdı.Aynı zamanda Akçura'yı müebbet olarak Fizan'a sürgün etti.

3-TRABLUSGARP'DAN FRANSA'YA KAÇIŞ VE BURADAKİ FAALİYETLERİ

Fizan'a sürgün edilmek için Trablusgarp'a gelenler Akçura ile beraber 84 kişiydiler.Bunların yol masraflarını karşılayacak para bulamadığından Trablusgarp'ta hapsedilmelerine karar verildi.Daha sonra şehir içinde kalmak koşuluyla serbest bırakıldı ve bazı resmi görevler aldı. Buradan arkadaşı Ferit Bey'le birlikte bir kayığa binerek Fransa'ya kaçtı.

1899 yılında Fransa'ya gelen Akçura'nııı Türkçülük fikirleri burada olgunlaşmıştır. Paris'te ilk görüştüğü Türk mültecilerinden eski bir Jön Türk olan Dr. Şerafettin Mağmumi kendisine Osmanlıcılık fikrinin çöktüğünü, çeşitli unsurların anlaşmasını sağlamanın olanaksız olduğunu, Türk milliyetçiliğinden başka çıkar yol bulunmadığını izah eder. Mağmumi, Batılıların Doğu ve Türk düşmanlığından, dillerinde doladıkları adalet ve insaniyet sözlerine inanmanın tam bir ahmaklık olacağından ve bütün bu hakikatleri Paris'teki hayat ve gözlemlerinin ona telkin ettiğinden bahseder. Akçura bu telkinlerin kendisinde büyük izler ve tesirler bıraktığını söyler.

Paris'te Ahmet Rıza'nın Osmanlıcılığını, Mizancı Murat'ın İslâmcılığını ve Prens Sebahattin'in Adem-i Merkeziyetçiliğini Mağmumi'nin telkinleri doğrultusunda incelemek fırsatı bulmuştur.

Niyazi Berkes, Yusuf Akçura'nın fikirlerindeki gelişmeyi şöyle dile getiriyor:"Bu üç hizip arasında, çocukluğunda Rusya'dan gelmiş olan bir subaylık öğrencisi iken sürüldüğü Tripoli (Trablus)'dan Fransa'ya geçen, üçlerin en genci Sebahattin'den bir yaş büyük olan Akçuraoğlu Yusuf adlı bir genç vardı.İlhamını Augııste Comte'den, Le Play'den değil, Science Politique okulunda devamı ettiği Albert Sorel, Emile Boutmy ve Frunck Brentano gibi tarih ekonomi ve milliyetler sorunu konularıyla ilgilenen profesörlerden alıyordu.Murat gibi Kafkasya'dan değil, Çarlık İmparatorluğu'ndaki milliyetlerin ayrılma ya da özgürleşme davasını oranın devrimci akımlarıyla beraberleştiren bir gelenekten geliyordu."

Gerçekten de Akçura Paris'te üç yıl süreyle devam ettiği Science Politique (Siyasal Bilgiler) okulunda ulus öğesinin tarihteki önemini anladı.Prusya bozgununun hemen ertesinde ve bu bozgunun öcünü alacak kadrolar yetiştirmek üzere tam milliyetçi bir şekilde donatılan bu okuldaki derslerde Albert Sorel ulus öğesinin önemi üzerinde ısrarla duruyordu.

Akçura bu okulu bitirirken yaptığı tezinde "Osmanlı devletinin bu şekliyle korunmasının artık mümkün olmadığına karar vererek, milliyet fikirleri bu derece geliştikten sonra çeşitli unsurları bir araya toplayarak millet meydana getirmek mümkün değildir" diyordu.

Bu arada Ahmet Rıza'nın Şurayı Ümmet ve Meşveret adlı gazetelerinde de yazıları çıkan Akçura, buralarda düşüncelerini tam olarak açıklayamamıştır.

4-FRANSA'DAN RUSYA'YA GİDİŞ VE RUSYA'DAKİ FAALİYETLERİ

1903 yılında Siyasal Bilgileri bitiren Akçura, Türkiye'ye dönmesi yasak olduğundan Rusya'ya doğduğu yere döndü ve amcasının evine yerleşti.Çok büyük tartışmalar yaratan ve üzerine kitaplar yazılan, Türkçülüğün ilk kez bilimsel izahının yapıldığı "Üç Tarz-ı Siyaset" adlı makalesini burada kaleme aldı.

Üç Tarz-ı Siyaset

Y. Akçura 1904 yılında yazdığı 32 sayfalık Üç Tarz-t Siyaset adlı makalesini Mısır'da yayınlanan Türk Gazetesi'nin 23-34'üncü sayılarında Nisan-Mayıs 1904'te yayınladı. Türk Gazetesi bu makalenin yayınlanmasından birkaç ay evvel gazeteci Ali Kemal'in etrafında toplanan bir grup liberal tarafından Kahire'de yayınlanmaya başlamıştı.

Bu makalede üzerinde durulan ve uygulanabilirlikleri tartışılan ana konular şunlardır:

1 .Bir Osmanlı ulusu meydana getirmek,

2. İslâmcılığa dayanan bir devlet yapısı kurmak,

3. Iraka dayalı bir Türk siyasal ulusçuluğu meydana getirmek.

Her biri Osmanlı Devleti'ni kurtarma yolu olarak görülen bu konuları şöyle irdeliyor.

Osmanlıcılık: Bu fikrin amacı yeni bir Osmanlı milleti oluşturmaktır.

Osmanlı devleti'nin devamı için bu iş başarılabilirse elbette çok yararlı olur. Bunun için cins, din ve mezhep ayrımı gözetilmeksizin Osmanlı halkları haklar ve ödevler açısından eşit hale getirilecek, böylece ortak vatan kavramı etrafında Amerikan ulusu gibi bir Osmanlı ulusu oluşturulacaktır. Tek amacı sınırları korumak ve İmparatorluğu yaşatmaktır

Akçura, Osmanlılık fikrini hem sakıncalı hem de imkansız görmektir.O, sınırların korunmasını devlet için yeterli bir amaç görmemektedir İmparatorluk halkları örgütlenip bir halk haline geldiğinde devletin kurucusu ve yöneticisi Türkler eriyip gidecek, egemenlik Arap çoğunluğa geçecektir. Ayrıca, Osmanlı topluluklarının birbirleriyle kaynaşmak istemeyeceklerini de öne süren Akçura, dinsel, siyasal ve mezhepsel nedenlerle bütün Avrupa'nın buna engel olmak için çalışacağını söyleyerek Osmanlı milleti meydana getirmeye uğraşmanın boşa yorulmak olduğuna kanaat getirecektir.

İslamcılık: Osmanlı milliyeti siyasetinin başarısızlığı üzerine İslamiyet politikası meydan aldı diyen Akçura, İslamcılık siyasetinin Dünyadaki Müslümanlardan bir İslam birliği meydana getirmek amacı ve eylemi olduğunu söylüyor. Avrupalı yazarların Panislamizm dediği bu fikir Osmanlılık fikrinin zayıflamasıyla Abdülaziz zamanında başlamış olup,Abdülhamit zamanında fikirden eyleme geçmiştir. Bu dönemde Müslüman memleketlerinde geniş bir Panislamist propagandaya girilmiştir.

Akçura, bu politikanın güçlüklerini anlatırken şunları göz önüne alır: Önce Tanzimat'ın Osmanlı toplulukları arasında yaymayı amaç tuttuğu siyasal ve hukuksal eşitlik artık söz konusu olmayacaktır.Hatta Türkler arasında bile mezhepsel, dinsel çatışmalar çoğalabilecektir.Müslüman ülkelerin çoğunun idaresini ellerinde tutan batılı devletler de bu tasarının gerçekleşmesine izin vermeyeceklerdir.Ancak bu politikanın olumlu yanları da vardır.Onlar da, Osmanlı memleketlerinde din esasına dayalı güçlü bir Müslüman birliği kurulacağı, Dünyadaki Müslümanların Halife'nin etrafında toplanmaları için sağlam bir zemin hazırlanacağı idi.Bu arada İslam'da din ile devletin bir bütün olarak kabul edilmiş olmasını, Kuran'ın anayasa niteliği taşımasını, halifenin Müslümanlarca imam kabul edilmekte olmasını, İslamcılığı kolaylaştırıcı etkenler olarak görmektedir. Ancak dış engelleri çok kuvvetli gören Akçura bu siyasete, İslam tebaya sahip büyük devletlerin, İslam ülkeleri üzerindeki etkilerini kullanarak engel olacaklarını söylüyor.

Türkçülük: Bu siyasetin uygulaması, önce Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Türklerin, Türk olmadıkları halde az çok Türkleşmiş olanların ve ulusal bilinçden yoksun olanların bilinçlendirilmesi ve Türkleştirilmesi ile başlayacaktır.Asıl fayda Asya ile Doğu Avrupa2da yayılmış olan Türklerin birleştirilmesi sonucu meydana gelecek azametli bir siyasal milliyetin elde edilmesiyle sağlanacaktır.Türkçülük fikrinin uygulanmasında Osmanlı Devleti Japonya'nın sarı ırk için oynadığı rolü oynayacak ve liderlik edecektir.

Bu siyasetin engelleri ise şunlardır: Önce Osmanlı Devleti'nde Müslüman olup da Türk olmayan ve Türkleştirilmesine imkan olmayan topluluklar Osmanlı Devleti'nden ayrılmak isteyeceklerdir. Büyük bir Türk nüfusa sahip olan Rusya'nın da bu siyasete engel olmak isteyeceği kesindir.Ancak Türkçülüğün harici engelleri İslamcılığa göre daha azdır.

Sonuç olarak Akçura, Osmanlıcılığı uygulanması imkansız bir siyaset olarak gösteriyor. İslamcılık ve Türkçülüğü ise, eşit denebilecek yarar ve zararlara sahip olarak niteliyor.Makalesini şöyle bitiriyor:

''Hülasa öteden beri zihnimi işgal edip de kendi kendimi ikna edecek cevabını bulamadığım sual yine önüme dikilmiş cevap bekliyor: Müslümanlık, Türklük siyasetlerinsen hangisi Osmanlı Devleti için daha yaralı ve kabil-i tatbiktir.''

Yusuf Akçura bu makalesiyle yüzyılın ilk yarılarında İstanbul'da Mekteb-i Tıbbiye öğrencileri arasında etkili olmaya başlaysan Türkçülüğü sistematik olarak ilk kez ortaya koydu.Bu nedenle ''Üç Tarz-ı Siyaset'' Türkçülüğün manifestosu kabul edilmektedir .

Rusya'daki Siyasî Faaliyetleri

Y. Akçura'nın Rusya'da bulunduğu yıllar Türkçülük fikrinin buralarda yayılmasına müsait bir ortama sahipti. Rus-Japon Savaşı ve onu takip eden 1905 ihtilâli ve Rus meşrutiyetinin ilanı sırasında Akçura Rusya'da idi.Burada uygun zemin bulmuş olan Türkçülüğü yaymak amacıyla Kazan'da tarih, coğrafya ve Osmanlı-Türk edebiyatı öğretmenliği yaptı."Kazan Muhbiri" adlı bir gazete çıkarmaya başladı.Gaspıralı İsmail Bey, Ali Merdan Bey, Abdürreşit Kadı ibrahimof gibi Türkçülerle birlikte 1905'te "Rusya Müslümanları İttifakı" adında büyük bir parti kurdu. Bu partinin merkez idare heyeti üyeliğine ve umumî katipliğine seçildi.

Bu parti ile vicdan hürriyeti, hukuk eşitliği ve kültürel gelişmeye müsait bir ortam için mücadele eden Akçura birinci seçimlerde Rus meclisi Duma'ya Kuzey Türklerinin girmelerini sağladı. Bu arada tutuklanarak seçimler bitene kadar hapiste tutuldu. Akçura Türkiye'ye geldiği 1908 yılına kadar siyaset ve kültür çalışmalarına devam etti.

1906'da toplanan İttifak'ın üçüncü kongresinde, genel sekreter olarak görev yaptı ve Türkçülüğün gelişmesi için aynı zamanda Rusya'da bulunan Türkler arasındaki ayrılıkların giderilmesi için önemli kararlar almasını sağladı.

1907'de Rusya'da katı yönetim tekrar başlayıp meclis dağıtılıp, kanunlar Rus olmayanlar aleyhine değiştirilince buna karşı yayın yapan Akçura takibata uğradı. Kendisi tevkif edilmek için arandığı sırada Osmanlı Devletinde II. Meşrutiyetin ilan edildiğini öğrenince işlerini tasfiye ederek Ekim 1908'de İstanbul’a geldi.

5-TÜRKİYE'YE DÖNÜŞ VE TÜRKİYE'DEKİ FAALİYETLERİ

Y. Akçura İstanbul'a döner dönmez, Türkçü çalışmalarına aynı hızla devam etti. Aralarında Ahmet Mithat, Emrullah Efendi, Necip Asım, Bursalı Fuat Raif, Feylesof Rıza Teyfik ve Ahmet Ferit (Tek) gibi şahısların bulunduğu kişilerle 25 Aralık 1908'de Türk Derneği'ni kurdular.

1909-1910 sıralarında Sırat-ı Müstakim adlı bir dergide yazılarını yayınlamaya başladı. Ömrü kısa olan Türk Derneği'nin yerine 18 Ağustos 1911'de Mehmet Emin (Yurdakul), Ahmet Hikmet, Ağaoğlu Ahmet, Hüseyinzade Ali, Doktor Akil Muhtar ile birlikte "Türk Yurdu" adlı bir dernek kurdu. Bu derneğin yayın organı olarak da "Türk Yurdu Dergisi"ni çıkarmaya başladı. Bu dergi Akçura'nın idaresinde tam 17 yıl yayın hayatında kalacaktır.Akçura, 1912'de açılan Türk Ocağı'nın kuruluşuna da aktif olarak katıldı.

1916 yılında "Rusya Mahkumu Müslüman Türk-Tatarların Hukukunu Müdafaa Cemiyeti" adlı büyük bir siyasi örgüt kurdu.Bu örgüt Avrupa'nın çeşitli kentlerinde konferanslar verip yöneticilerle temasa geçerek Rusya'daki Türklerin haklarını dile getiriyordu. Akçura'nın buradaki konferansları bir muhtıra şeklinde Fransızca ve Almanca olarak yayınlandı.İsveç, Danimarka, Norveç, İsviçre ve ABD gibi o tarihlerde tarafsız olan ülkelere de Rusya'daki Türklerin durumunu anlatan ve yardım isteyen muhtıralar yolladı.

1918 yılında Hilal-i Ahmer temsilcisi olarak Rusya'daki Türk esirlerini kurtarmak için görüşmelerde bulunmak üzere Rusya'ya gitti ve bir yıl kadar burada kaldı. 1919'da yenilmiş ve işgale uğramış Türkiye'ye dönen Akçura, Ekim 1919'da Ahmet Ferit'in kurduğu "Milli Türk Fırkası"na katıldı.1919 sonunda İngilizler tarafından hapsedildi. 1920'de hapisten çıkınca Selma Hanım ile evlenerek karıkoca Millî Mücadele'ye katılmak üzere Anadolu'ya geçtiler.Burada Dışişleri Bakanlığında Genel Müdür olarak görev yaptı. 1923'te İstanbul milletvekili seçildi. Osmanlı Dönemi'nde İttihat ve Terakki ile organik bağları olmasını istemeyen ve Cemiyete üye olmayan Akçura, Cumhuriyet döneminde Cumhuriyet Halk Fırkası'ndan milletvekili olmayı kabul etmiştir.

1925'te açılan Ankara Hukuk Mektebi'nde siyasî tarih hocalığına başlamış, 1931'de Atatürk tarafından Türk Tarih Kurumu'nu kurmakla görevli bilim adamları arasında yer almış ve 1932'de buranın başına getirilmiştir.1933 Üniversite Reformundan sonra İstanbul Üniversitesi'nde Siyasi Tarih profesörlüğü de yaptı.

1934'te sağlığı bozulan Akçura 11 Mart 1935'te Kars Milletvekili iken kalp krizi geçirerek öldü.

SONUÇ

Yusuf Akçura ömrü boyunca Türkçülük fikrine sadık kalmıştır.Sosyalist fikirleri de yakından tanıyan bir insan olarak, bu fikirleri Türkçülük fikriyle bağdaştırmaya çalıştı.Akçura'nın Türkçülüğü, Balkanlardan Çin'e kadar çeşitli ülkeleri kapsamaktadır.Osmanlı Devleti ise Türk Dünyası'nın ancak bir parçasıdır.

Akçura tarih araştırmalarında faydacılığa taraftardır.Birinci Türk Tarih Kongresi'nde sunduğu tebliğde "Tarih mücerret bir ilim değildir.Tarih hayat içindir; Tarih milletlerin, kavimlerin varlıklarını muhafaza etmek, kuvvetlerini inkişaf ettirmek içindir" demiştir.

Akçura ölümünden sonra neredeyse unutulmuştur.Onun Türk tarihçileri tarafından dışlanmasını Ercümend Kuran şöyle yorumluyor:

"Bu durumu izah etmek kolaydır: Akçura Moğol İmparatorluğu'nu yüceltmiş ve Cengiz Han'ı Türk saymıştır.Ayrıca Türk tarihinin gelişmesinde İslamiyet'e tali derecede yer vermiştir.Türk tarihçilerinin çoğunun 1940'lardan sonra Moğolları Türk kabul etmemeleri, Türk-İslâm sentezine yönelmeleri ve sosyalizme cephe almaları milliyetçi çevrelerin Akçura'yı ihmal etmelerine sebep olmuştur.Üstelik Akçura'nın Ziya Gökalp'in muasırı olması onun için bir talihsizlik teşkil etmiştir. Çünkü o Gökalp'te bilgili olduğu halde, Gökalp'in terkip kabiliyetine sahip bulunmuyordu.Gökalp'in ülkücülüğü Türk aydınlarının psikolojisine daha uygun düşüyor adeta büyülüyordu."

Y. Akçura'nın Türkçülük, Türk tarihi ve Türk fikir hareketine katkılarını şu ana başlıklar altında gruplandırabiliriz.

- Üç Tarz-ı Siyaset" adlı makalesiyle Türkçülüğü ilk defa bir siyaset şekli olarak ortaya koyması,

- Türkçülüğü bir bütün olarak görmesi ve bunu sürekli savunması,

- Türk milliyetçiliğinin teşkilatlanmasında kurduğu dernek ve yazılarla oynadığı rol,

- Rusya'daki Türklerin bilinçlenmesi ve örgütlenmesi konusunda önemli rol oynaması,

- Türk Yurdu Dergisiyle Türkçülük konusunda yaptığı çalışmalar,

- Türkçülüğün tarihini yazan ilk araştırmacı olması (Türk Yılı 1928 adlı eseri bu konuda tektir),

- Nihayet Türk Tarih Kurumu ve buradaki hizmetleri.

Yusuf Akçura'nın "Bütüncü Türkçü" görüşlerinin Rus egemenliğinde yaşayan Türk devletlerinin bağımsızlıklarına kavuşmalarıyla yeniden güncel hale geldiği kanısındayız.

Yusuf Akçura - Üç Tarz-ı Siyaset e-kitap

2011-06-13T05:40:00.000-07:00

''Üç tarzı siyaset'' tez karakteri taşıyan büyük bir makaledir.Rusya'da yazılmış, Mısır'da Abdülhamit istibdadına karşı savaşan Türk Gazetesi'nin 24-34'üncü sayılarında yayınlanmıştır.Mısırda ve İstanbul'da olmak üzere iki kez basılmıştır.İstanbul baskısı 1327 (1912) tarihlidir.

''Üç Tarz-ı Siyaset'' te Yusuf Akçura'nın üzerinde durmuş olduğu ana konular şöyledir;

1-Bir Osmanlı ulusu meydana getirmek,

2-İslamcılığa dayanan bir devlet yapısı kurmak,

3-Irka dayalı bir Türk siyasal ulusculuğu meydana getirmek.

Yusuf Akçura, bu üç fikir akımına, Osmanlılık, İslamcılık ve Türkçülük adını verdiği gibi, bazen de üç meslek-i siyaset de demektedir.Bunlardan herbirinin nitelik, gelişme ve yararları üzerinde durur, ayrıca hangisinin izlenmekte olduğunu ve izlenebileceğini inceler.

İndirmek için tıklayınız...

Yolların Sonu - Atsız Ata

2011-06-13T02:48:00.000-07:00

Bu gün yollanıyorken bir gurbete yeniden

Belki bir kişi bile gelmeyecektir bize.

Bir kemiğin ardında saatlerce yol giden

itler bile gülecek kimsesizliğimize

Gidiyorum: gönlümde acısı yanıkların...

Ordularla yenilmez bir gayız var kanımda.

Dün benimle birlikte gülen tanıdıkların

Yalnız bir hatırası kaldı artık yanımda.

Yufka yüreklilerle çetin yollar aşılmaz;

Çünkü bu yol kutludur, gider Tanrı Dağına.

Halbuki yoldaşını bırakıp dönenlerin

Değişilir topuda bir sokak kaltağına.

İster düşün... Kendini ister hayale kaptır...

Uzar uzar, çünkü hiç sonu yoktur yolların.

Bakarsın aldanmışsın, gördüğün bir seraptır

Sevimli bir hayale açılırken kolların.

Ey doğunun anlımı serinleten rüzgarı!

Ey karanlıkta bana arkadaşlık eden ay!

Arzularım bir oktur, aşar ulu dağları.

Düştüğü yer uzakta “DİLEK” adlı bir saray.

O sarayda bulunca Tanrılaşan erleri

Artık gözüm arkaya bir daha dönmeyecek.

Hepsi sussa da “Kür şad” uzatarak elini;

“Hoş geldin oğlum ATSIZ, kutlu olsun! ” diyecek.

1932

Hüseyin Nihal Atsız

Atsız Ata'nın Yolların Sonu adlı şiiri'nin bestelenmiş halini dinleyebilirsiniz.

Atatürk'ün kendini liderliğe hazırlaması

2011-06-02T07:53:00.000-07:00

Mustafa Kemal Atatürk, her durumda ve her fırsattan yararlanarak, kendisini liderliğe hazırlamıştır. Mustafa Kemal'in ilk şansı Selanik'te eski usul mahalle mektebine gitmek yerine, o zamanki koşullara göre devrimci bir eğitim uygulayan Şemsi Efendi'nin okuluna gitmesidir. Ezbercilik yerine aktif metodu uygulayan Şemsi Efendi, okulun bir de kız bölümünü açmış aydın bir eğitimciydi. 1873 yılında Selanik'te valiliğe başlayan Mithat Paşa, başarılarından dolayı, kendisine Padişah nişanı bile verdirmişti.

İşte Atatürk'ün 10 Ocak 1922 tarihli Vakit'de yayınlanan kendi anılarına göre, evde annesiyle babası arasında bir tartışma konusu olan okul seçimi, sonunda, böyle bir okula gitmesiyle noktalanmıştı (Baydar, 1967:30).Bu şansını iyi değerlendiren Mustafa Kemal, ilkokuldan sonra, annesinin karşı koymasına bakmaksızın, kendi girişkenliği ile subay olmaya karar veriyor.Bu da, subay seven bir çocuğun bilinçsiz bir taklitçiliği sonucudur.Mustafa Kemal, kendi anlatışına göre, komşusu bir binbaşının Askeri Rüştiye'ye giden çocuğunun okul elbisesine özendiği için Askeri Rüştiye'ye gider(Gençosman, Banoğlu 1971:33)Buraya dek şans ögesinin etkileri görülmüştür.Askeri Rüştiye'den başlayarak, şansın azaldığını, bilinçli hazırlığın arttığını görüyoruz.

Aslında, Askeri Rüştiye'ye giriş de çok bilinçsiz bir seçim değildir. Hiç kuşkusuz bu olay, Mustafa Kemal'in kişilik niteliği olarak buyruk vermekten hoşlanmasının ve buyurma gücünü simgeleyen üniformaya karşı duyduğu arzunun bir sonucudur.Aslında Mustafa Kemal konusunda psikolojik ve psikiyatrik ögelere ağırlık veren bir çalışmanın, muhakkak ki Gandi ve Luther gibi kişiler için yapılmış olan çalışmalar kadar aydınlatıcı ve ilginç sonuçlar vermesi beklenir. Babasının çocuk yaşta ölmesi, annesinin yeniden evlenmesi ve Mustafa Kemal'in buna karşı tepkisi, kız, kardeşleriyle ve mahalle arkadaşlarıyla ilişkileri, hep, onun biçimlenmekte olan kişiliğinin önemli ipuçlarını veren olaylardır.Biz bu noktaları, başka bir çalışma alanı oluşturdukları için bir yana bırakarak, onun kendi liderlik rolüne bilinçli olarak nasıl hazırladığını incelemeyi sürdürelim.

Alışılmamış Uğraşlar

Mustafa Kemal'in bütün askeri eğitimi boyunca, yabancı dil, dans, şiir, hitabet gibi o zamanın bir askeri öğrencisi için pek de olağan sayılmayacak konularla uğraştığını görüyoruz. Örneğin, çocukluk arkadaşı Asaf İlbay onun,zamanının moda dansları olan valsi, polkayı, mazurkayı, kadrili çok iyi yaptığını belirtiyor (Gençosman, Banoğlu, 1971:37). Rüştiye'den sonra, idadi eğitimini İstanbul Kuleli Askeri Lisesi'nde sürdürmek isteyen Mustafa Kemal'e bir hocası, daha sonra ona başka biçimde de yardım eden Kurmay Subay Hasan Bey, Manastır'a gitmesini, orada daha iyi yetişeceğini söyler.

Manastır İdadisi'nde İttihatçıların ünlü hatibi Ömer Naci ile tanışır. Şiir,edebiyat ve hitabet ile ilişkisi böyle başlar (Kılıç Ali,1955:20).Manastır Askeri İdadisi'nde ilk devrimci düşünceleri ve eylemleri filizlenmeye başlar.

Burada hem sonradan sürekli işbirliği yapacağı Nuri Conker, Salih Bozok,Fuat Bulca gibi arkadaşlarıyla dostluğunu pekiştirir, hem de Ömer Naci'nin de etkisiyle, Tevfik Fikret, Namık Kemal gibi ozanların devrimci şiirleriyle düşünce yaşamı biçimlenmeye başlar. Yine buradayken Fransızcasını ilerletmek için iki üç ay, Frerler okulunun özel sınıfına gider.Kendisi bu çabasını Fransızca hocasının sert sistemlerine bağlamakla birlikte asıl inancın, iyi bir kurmay subayın yabancı dil bilmesi olduğu açıktır (Baydar, 1967:32; Gençosman, Banoğlu, 1971: 38-39) .

Manastır'da Askeri İdadi bittikten sonra, İstanbul'da Harbiye yılları başlar.Mustafa Kemal Atatürk, Ahmet Emin'le yaptığı konuşmada bu yıllardaki tutum ve davranışlarını şöyle anlatır:

Şiir yazmak hakkında idadi hocasının vazettiği memnuiyeti unutmuyordum.Fakat, güzel söylemek ve yazmak hevesi bakiydi.Teneffüs zamanlarında hitabet talimleri yapıyorduk.Saati ellerimize alıyor, Bu kadar dakika sen, bu kadar dakika ben söyleyeceğim diye müsabaka ve münakaşalar tertip ediyorduk.Görüldüğü gibi, lider, kendisini son derece bilinçli olarak geleceğe hazırlamaktadır.Atatürk, siyasal düşüncelerinin yavaş yavaş Harbiye yıllarında olgunlaştığını söylüyor.Memleketin idaresinde ve siyasetinde fenalıklar olduğunu keşfetmeye başlamasını ise erkan-ı harp sınıflarına geçtiği döneme bağlıyor.Bu dönem aslında onun artık devrimci eyleme başladığı sıralardır.

Yine kendisi bu eylemi ve eylemin örgütlü niteliğini şöyle anlatıyor:

Binlerce kişiden ibaret olan Harbiye talebesine bu keşfimizi (memleketin idaresinde ve siyasetinde fenalıklar olduğu konusundaki keşfi) anlatmak hevesine düştük. Mektepte el yazısıyla bir gazete tesis ettik.Sınıf dahilinde ufak teşkilatımız vardı. Ben heyet-i idareye dahildim.Gazetenin yazılarını ekseriyetle ben yazıyordum.(Baydar, 1967:33).Sonradan, Mustafa Kemal ve arkadaşları okul yönetimince yakalanırlar.Fakat eylemlerine ara vermezler.Dışarda bir ev tutarak aynı işleri sürdürürler ve sonunda bir muhbir tarafından ele verilerek, tutuklanırlar.Birkaç ay sonra salıverilirler ve Mustafa Kemal, Suriye'de bir göreve sürgün olarak atanır.

Gerillacılık Hazırlığı

Harp Akademisi yıllarını, yabancı dilini geliştirerek,Namık Kemal'in düşüncelerini izleyerek ve bunları, okul içinde de yayarak geçiren Mustafa Kemal Atatürk, bu arada, sonradan çok işine yarayacak başka bir hazırlığın içine de girmişti: Gerilla savaşı.Gerilla savaşını, azınlıklarla Osmanlı İmparatorluğu'nun hesaplaşması çerçevesinde, Yıldız Sarayı'nın basılarak Padişah'ın tahtından indirilmesi eylemine dek, hemen her niteliği ile incelemişti (Abadan,1964:15-17).Bu konuda hocası Nuri Bey'i Mustafa Kemal'in tahrik ettiği ve konuyu enine boyuna tartışmaya açtırdığı anlaşılmaktadır(Gündüz, 1973:21-22; Afetinan, 1968:35-36).Üstelik, bu tartışmalar sırasında bir aydın kişiler komitesi gibi örgütsel ve doğrudan doğruya devrimci eyleme yönelik düşünce ve önerilerin de ortaya atıldığını anlıyoruz.Sonradan, bu hazırlıklarından yararlanarak, henüz düzenli ordunun güçsüz olduğu 1920 yılında, Uzun müddet çarpışabilmek ve halkın savaş şevkini ayakta tutmak için, Harb-ı Sagir yapacağız.Buna başladık. Hedefimiz düşman maneviyatını kırmak kendi maneviyatımızı ayakta tutmaktır demişti.(Atay, 1969:242).

Yarının Adamı Olmak

Hapisten çıktıktan sonra, Suriye'ye sürgün olarak atanan Mustafa Kemal Atatürk, staj için 30'uncu süvari alayında bölük komutanı olarak göreve başlar. Okul arkadaşı olan ve Şam'a birlikte atandığı Lütfü Müfit Bey de 29'uncu süvari alayında bölük komutanlığına verilir.İki arkadaş Şam'da tuttukları bir evde yaşamaya koyulurlar.Bundan sonrasını Kılıç Ali şöyle anlatıyor (Öykü, Mustafa Kemal'in hem kişilik niteliklerini, hem de liderlikle ilgili beklentilerini belirler.

Bu açıdan aynen aktarıyorum:

Aradan bir müddet geçtikten sonra, günün birinde kumanda etmekte oldukları bölüklerinin alaylarıyla birlikte vazife alarak Havran havalisine hareket etmek üzere olduklarını haber alınca her ikisi de hayretler içinde kalmışlar.Kendilerine haber vermeksizin kıtalarının hareket etmiş olmalarına hiçbir mana verememişler.Bu vaziyet karşısında Mustafa Kemal fena halde sinirlenmiş.Kendilerine karşı lakaydi gösteren kıtalarının kumandanına yaptığı şikayetten bir netice alamayınca doğrudan doğruya ordu kumandanına şikayete karar vermiş. Fakat bu sefer de ordu kumandanından beklediği hassasiyeti görememiş. Bunun üzerine işi enerjisiyle halletmeye karar vererek harekete geçmiş ve arkadaşı Lütfü Müfit Bey'e de kendisini takip etmesini tavsiye etmiş. Kumandanların istihfaf ve istememelerine rağmen onlar da bu harekata iştirak etmişler.Meğer süvari kıtasının aldığı vazife aynı zamanda on senelik verginin tahsiliymiş.Atatürk, bu vergi tahsilatı esnasında köylülerin çektiği zahmetleri, uğradıkları mezalimi ve o sırada yapılan suiistimalleri nefretle, hırsla anlatırlar ve kıtanın aldığı vazifeyi haydutluk diye tavsif buyururlardı.

Bir gün alay zabitlerinden biri Lütfü Müfit Bey'e de yapılan yolsuzluklara göz yumması için altın para teklif etmiş. Müfit Bey bu teklifi reddetmekle beraber Mustafa Kemal Bey'i de haberdar etmiş.İşte öykünün bu noktasında Mustafa Kemal Atatürk'ün geleceğe ilişkin beklentileri bütün çıplaklığı ile ortaya çıkıyor:

Mustafa Kemal, Müfit Bey'e sormuş: Müfit, sen bugünün adamı mı olmak istiyorsun, yoksa yarının mı? Müfit Bey derhal bu suale:

Elbette yarının adamı olmak isterim demiş.Müfit Bey'in bu cevabı o zaman Atatürk'ün o kadar hoşuna gitmiş ki, bunu daima anlatırlar ve:

Elbette o teklif edilen parayı alamazdı ve almadı.Çünkü o, bugünün adamı olmak istiyordu diye Müfit Bey'e iltifatta bulunurlardı (Kılıç Ali, 1955:24-25).Bu öyküden de açıkça anlaşılıyor ki, Mustafa Kemal Atatürk'ün kafası gelecek düşüncesiyle doludur. Bir rüşvet olayını bile, namustan önce, tarih ve gelecek bilinci içinde değerlendirmektedir.

Çok Önceden Hedeflenen Tek Adam Liderliği

Nasıl bir gelecek? Gelecekte nasıl bir rol? Bu sorunun yanıtı ünlü öyküde vardır. Yer: Selanik. Sahne: Olimpos birahanesi. Başkahraman: Kolağası Mustafa Kemal. Yine Kılıç Ali anlatıyor:

Mustafa Kemal, Selanik'te yine bir akşam o zaman sıhhiye müfettişi olan eski Hariciye Vekili Dr. Tevfik Rüştü Aras, Nuri Conker, Salih Bozok Beylerle birlikte Olimpos birahanesinde oturmuşlar, içerlerken devletin dış siyaseti bahis mevzuu oIuyormuş. Bu arada Mustafa Kemal Bey birtakım acı tenkitler yaptıktan sonra işi latifeye dökmüş ve Tevfik Rüştü Bey'i göstererek:

Bu sakim siyaseti bir gün doktor vasıtasıyla düzelttireceğim! deyince,yakın ve teklifsiz arkadaşı olan Nuri Conker:

Ne?.. Ne?.. Sen mi düzelttireceksin? diye istihfafla sormuş. Bunun üzerine Nuri Bey'le aralarında şöyle bir muhavere geçmiş:

Evet, ben doktoru Hariciye Nazırı yapacağım, bütün falsoları ona tamir ettireceğim.Nuri Bey latife ederek sormuş:

- Demek sen, doktoru Hariciye Vekili yapacaksın, o halde ya beni?

- Seni de Vali ve kumandan, yaparım!

- Bu muhavereye hazır bulunan Salih Bozok da karışıyor:

- Herhalde bu arada beni de bir şey yaparsınız?

- Mustafa Kemal Bey, Salih'in bu sualine, biraz düşündükten sonra:

- Salih seni yaver yapacağım ve yanımdan ayırmayacağım cevabını verince, Nuri Bey yine dayanamamış, tekrar atılarak:

- Allahını seversen sen ne olacaksın ki hepimize şimdiden böyle birtakım mansıplar veriyorsun? demiş.

- Mustafa Kemal, Nuri Bey'in sorduğu bu suale gülerek:

- Bu memuriyetleri, bu mansıpları veren ne olursa işte ben o olacağım diye cevap vermiş (Afetinan, bu konuşmanın 1908 yılında Selanik Askeri kulübünde geçmiş olduğunu söylüyor (Afetinan, 1968:77).) (Kılıç Ali, 1955-a:32-33).

Gerçekten son derece şaşırtıcı bir biçimde geleceği yansıtan bu konuşma aslında gerek toplum bilimsel, gerekse psikolojik bakımdan hiç de olağan dışı değildir.O dönemde Osmanlı İmparatorluğu'nun bir çöküş ve bu çöküşe bağlı olarak bir arayış içinde olduğu hemen anımsanmalıdır.Ayrıca, yine iki önemli öge bu çöküşün ve yılların getirdiği arayışın şiddetini iyice arttırmıştır:Birinci öge, İmparatorluğun Birinci Dünya Savaşı'na girmiş olması ve bu durumun yeni çözümleri hem daha olanaklı, hem de daha gerekli duruma getirmiş bulunmasıdır.

İkinci öge ise, Batılaşma eylem ve düşüncelerinin özellikle Batı etkilerine ve bu tür düşüncelere açık olan orduda ve ordunun çekirdeği olan Harbiye'de etkin bulunmasıdır.Bütün bu etkenler sonunda, her Harbiye öğrencisi, kendini bir kurtarıcı gibi algılıyordu.Örneğin, gerilla savaşına hazırlık bölümünde aktardığım öykü, bu eğilimin hocalar arasında bile egemen olduğunu gösterir.

Psikolojik ögelere gelince, bunlar, Mustafa Kemal'in kişiliğine bağlı olan niteliklerdir.Buraya dek aktardığım kişilik özellikleri düşünüldüğünde, O'nun bu uygun siyasal ortam içinde, kendi liderliğinde bir eylemi planlamaması ya da hiç olmazsa düşlemiş olmaması düşünülemez. Karizmatik liderlik bölümünde anlattığım özellikleri, kerametinden soyutladığımız zaman, bu gerçek açıkça ortaya çıkar.Ayrıca, gerek Vahdettin'e Veliaht iken yaptığı komutanlık önerileri, gerek Padişah olduktan sonra, Başkomutanlığı doğrudan doğruya üzerine alarak, kendisini kurmay başkanı yapmasını istemesi, gerekse çeşitli defalar yinelediği siyasal girişimleri de bu özlem ve isteklerinin birer kanıtıdır.

Bütün bu noktalar birlikte düşünüldüğü zaman, Olimpos birahanesi konuşması son derece doğallaşmakta, olağanlaşmaktadır.Burada önemli olan nokta, Mustafa Kemal Atatürk'ün adeta gökten zembille inme bir liderlik psikozu yerine, toplumsal, tarihsel ve siyasal koşulları doğru değerlendiren bir liderlik hazırlanışı içinde olmasıdır.Bir başka deyişle, Mustafa Kemal, çevre koşullarını gerçekçi bir tutumla değerlendirmiş ve bu koşulların kendisine tanıdığı olanakları bilinçli bir hazırlık içinde değerlendirmiştir.

Kazım Nami Duru, 1908 yılında aralarında geçen şu ilginç konuşmayı anlatıyor:

Meşrutiyet ilan edildi. Aradan biraz zaman geçti.Bir gün ikimiz Olimpos meydanından kalktık, rıhtım üzerinde beyaz kuleye doğru yürüdük. Yolda bana:

Kazım Nami (Duru) senden bir şey soracağım; bana düşündüğün gibi doğru cevap ver.dedi.Kendimde askerlikten çok yönetim ve siyaset işlerinde bir yetenek görüyorum.Askerlikten çekilmek istiyorum, ne dersin? (Arıburnu, 1976:182).

Bu öyküden de açıkça anlaşılacağı gibi, Mustafa Kemal, toplumun biçimlendirilmesi bakımından çok önceden kendi rolü hakkında karar vermiştir.

Anafartalar Kahramanlığına Hazırlık

İtalyanlara karşı savaşmak için Trablusgarp'a giden Mustafa Kemal, Balkan Savaşı'nın başlaması üzerine yurda döner. Daha Kuzey Afrika'ya gitmeden önce Asım Gündüz'e: Asım, demiş, biz gidiyoruz, ama korkarım ki dönüşte Rumeli'yi bile elimizden çıkmış bulacağız.(Gündüz, 1973:24).

Nitekim, gerçekten de bu yargı doğru çıkar.İşte Balkan Savaşı başlar başlamaz yurda dönmeye çalışan Mustafa Kemal, ancak savaşın ikinci bölümüne yetişir ve Bulgarlarla yapılan savaş için özel olarak hazırlanan Kuvayi Mürettebe Harekat Şubesi Müdürlüğüne atanır. Aynı kuvvetin kurmaybaşkanı, yakın arkadaşı Fethi Bey'dir.

İşte bu görevinde, Mustafa Kemal, Gelibolu'nun savunmasını ayrıntılı bir biçimde inceleme ve Türkiye'nin genel durumuna ek olarak Bulgar ordusunun eylemini de dikkate alarak önerilerde bulunma olanağına erişti.17-18 Şubat 1913 tarihinde Fethi Bey ile birlikte hazırlayıp, Harbiye Nezareti'ne yolladıkları raporda, ordunun genel tutumunun bir değerlendirmesi yapılarak, özelde de evvelemirde Çatalca'daki Bulgar kuvveti külliyesini duçarı inhizam eylemek, saniyen muhasarayı cebren refetmek, salisen dört aydan beri mahsurinin tahribatını izale için külliyetli erzakı serıan şehre yetiştirmek öneriliyordu (Türkiye Ansiklopedisi, 1:243)

Anafartalar kahramanlığı hiç kuşkusuz, onun genel askerlik yeteneklerine bağlı olduğu kadar, yaptığı ön hazırlıkların da bir sonucuydu. Daha önce Gelibolu yarımadasının savunmasına çalışmış olması, ona mutlaka çok zaman kazandırmış ve kendine güvenini pekiştirmişti.İlerde değineceğim Anafartalar savaşı sırasındaki komutanlığı ile ilgili beklentisi ve isteği hiç kuşkusuz, bu tür hazırlıklarına ve bu hazırlıkların ona verdiği kendine güvene bağlıydı.

Toplumsal Devrimlere Hazırlık

Batı'dan aktarılan Fransız Devrimi düşünceleriyle beslenen ve devrim eylemiyle yoğrulan bir kurumdan, Harbiye'den, mezun olduktan ve başarılı komutanlığını gerçek savaş alanlarında kanıtladıktan sonra Mustafa Kemal Atatürk'ün liderlik özlemleri daha bir gerçeklik kazanır.O, artık yalnız Abdülhamit'e karşı özgürlükçülük ve devrimcilik düşüncelerini Fransız Devrimi modeline göre biçimlendirmiş romantik bir prototip Harbiye mezunu değil, başarısı hem savaş, hem siyaset alanlarında kanıtlanmış biridir.Fakat, siyaset onu geri plana itmiş, savaş alanlarındaki başarı ise, henüz göz kamaştırıcı boyutlara erişmemiştir.Anafartalar kahramanlığına daha birkaç sene vardır.İttihat ve Terakki içinde sürekli olarak Enver Paşa ile çatışmaktadır.İşte bu hava içinde tasfiyesi düşünülürken, yakın dostu Fethi Bey imdada yetişir.Fethi Bey o sırada Bulgaristan'da Büyükelçidir ve İttihat ve Terakki'nin egemen çevrelerinde sözü geçer.Mustafa Kemal'in kendi yanına verilmesini ister. Böylece Atatürk, Sofya'ya Ataşemiliter olarak atanır.Bu, onun, Batı uygarlığı ile ilk somut temasıdır. Örneğin, burada gördüğü operadan ve Bulgarların başarısından çok etkilenir.Toplum ile sanat ilişkileri üzerinde düşünmeye başlar (Paruşev, 1971:78-81).Nitekim, 1930 yılında 11 Nisan Cuma akşamı Türk Ocağı Tiyatrosu'nun açılışından sonra Muhsin Ertuğrul'a: Siz, benim ta ataşemiliterlik çağımdan beri, memleketimde görmeyi candan özlediğim bir hayali gerçekleştirdiniz demiştir. (Arıburnu, 1976:224).

İşte bu arada evlerinde pansiyoner kaldıği Christianus'larla ilginç konuşmalar yapar.Bunlardan birinde, Peçeyi hemen kaldırmalı. Sonra bir erkek birden fazla kadınla evlenmemeli.Erkekler, Avrupalılar gibi şapka giymeli.Erkekler ve kadınlar eşit haklara sahip olmalı, Avrupalılar gibi yaşamalı.der (Borak, 1970:70).

Daha sonra, Atatürk'ün toplumsal devrim konusundaki düşüncelerinin Viyana ve Karlsbad'da iyice billurlaştığını görüyoruz.O, artık, hem başarılı bir komutan, hem Veliaht ile yaptığı Almanya yolculuğunda Alman İmparatoru dahil, pek çok general ve politikacıyla görüşme ve tartışma olanağı bulmuş bir devlet adamıdır. İşte bu psikoloji içinde kendisini gelecek için artık hazır hisseder.Bu çerçevede bol bol okur ve düşünür.Kafasında tam bir toplumsal devrim oluşmaktadır.Örneğin, hatıra defterinde tuttuğu notların bir yerinde, yönteme bile ilişkin kararları yer almakta, Türk kadınının çağdaşlaşmasını, iktidara geldiği zaman bir darbede (coup) çözeceğini söylemekte ve şöyle devam etmektedir:

Zira ben, bazıları gibi efkarı ulemayı yavaş yavaş benim tasavvuratımın derecesinde tasavvur ve tefekkür etmeye alıştırmak suretiyle bu işin yapılabileceğini kabul etmiyor ve böyle harekete karşı ruhum isyan ediyor. Neden ben bu kadar senelik tahsili ali gördükten, hayatı medeniye ve içtimaiyeyi tetkik ve hürriyeti tezevvuk için sarfı hayat ve evkat ettikten sonra avam mertebesine ineyim? Onları kendi mertebeme çıkarırım.(Afetinan, 1970:22).

Görüldüğü gibi Mustafa Kemal Atatürk, artık bütünüyle toplumsal devrim üzerinde düşünmektedir.30 Haziran 1918 Pazar gününden 27 Temmuz 1918 Cumartesi gününe kadar tuttuğu (ve yakında tümü Afetinan tarafından yayımlanacak olan) hatıra defterlerinden, genellikle siyasal bilim kitapları okuduğunu ve devrim üzerine düşündüğünü öğreniyoruz.İktidar, artık kendisine bile yakın gözükmektedir. Bu nedenle, düşünce düzeyindeki hazırlığını hızlandırmıştır.

Emre KONGAR

Atatürk'ün kendi karizması karşısındaki tutumu

2011-06-02T06:49:00.000-07:00

Gerçek bir lider olmanın birinci koşulu, hiç kuşkusuz, insanın kendi karizmasına inanmamasıdır. Bunu kendi kültürümüzün deyimiyle söylersek, kerametine inanılan lider, kendi kerametine kendisi inanmamalıdır.Aslında, karizma ve keramet terimleri hemen hemen aynı anlama gelir.

Bilindiği gibi, karizma bir insanda var olduğu sanılan insanüstü, doğaüstü niteliklerdir.Keramet ise, ermişlerin velilerin gerektiği zaman gösterdikleri olağanüstü yetenekler ya da ermişçesine yapılan iş, yahut söylenen söz anlamına gelir.Türkçede keramet sahibi insan ermiş demektir.Hızır Aleyhisselam'ın kerametlerinden söz edilir.Ya da ikinci anlamında, dalkavukların bir söz karşısında, Keramet buyurdunuz efendimiz diye yanıt vermelerinde görüldüğü gibi kullanılır.Hiç kuşkusuz, keramet de, bütün doğaüstü anlamlı sözcükler gibi dinsel kökenlidir.

İşte bir liderin birinci niteliği gerçekçilik olduğuna göre, gerçekçi bir kişinin, kendisinin doğaüstü yeteneklere sahip olduğuna inanması beklenmez.Üstelik, kendisinde insanüstü yeteneklerin ve niteliklerin bulunduğuna inanan bir insanın uzun süre kendisini ve çevresini buna inandırması olanaksızdır.Ancak gerçekçi bir liderin, gerçekçi değerlendirmelerinde ve eylemlerinde görülen isabet, ona, çevresi tarafından yanılmazlık gibi, insanüstü niteliklerin efsanevi bir biçimde yakıştırılmasına yol açabilir.Gerçekten de tarihe baktığımızda, deliler ya da sapıklar dışında hiçbir liderin kendi kerametine ya da kendi karizmasına inanmadığını görürüz.Fakat, büyük liderlik için bu da yeterli değildir.Çünkü, insanın kendi karizmasına inanmaması, onu bir büyüklük kompleksinden (megalomani) kurtaramayabilir.Bir liderin açısından düşünüldüğünde büyüklük kompleksi ile kendi kerametine inanmak arasında, sonuçları bakımından pek de büyük bir fark yoktur.Her iki nitelik de, insanın kendi gücünü abartmasına ve sonuç olarak yanılmasına yol açar.Öte yandan, kendi yeteneklerini ve gücünü küçümsemek de bir lider için bağışlanmaz bir yanlış olarak ortaya çıkar. Bir başka deyişle, büyüklük kompleksi bir lider için ne denli zararlıysa, dozu kaçırılmış bir tevazu da o denli engelleyici olur.Çünkü o zaman, yapılabilecek işler başarılamaz, ulaşılabilecek hedeflere varılamaz.

Mustafa Kemal Atatürk'ün liderliği, devrim toplumbilimi açısından değerlendirirken, hiç kuşkusuz, kendisinin bu liderliği nasıl gördüğü, nasıl ürettiği ve nasıl kullandığı çok önemli ögeler olarak ortaya çıkar. Bir liderin kendisini nasıl gördüğünü bilmeden, onun liderlik eylemini değerlendirmek olanaksızdır.Atatürk'ün yaşamı dikkatle incelendiğinde, liderlikle ilgili tutum ve davranışları üç ayrı bölümde insanın gözüne çarpar.Birinci bölüm, hazırlık aşamasıdır.İkinci bölüm, kendisinin kendi bireysel niteliklerini nasıl gördüğü ve değerlendirdiğidir.Üçüncü bölüm ise, topluma mal etmek, ulusal niteliğe büründürmek istediği değerlerle ilgili davranışlarıdır.

Emre KONGAR

3 ay cevabı

2011-05-14T03:57:00.000-07:00

Sen kimsin ki bizi tehdit ediyorsun,3 ay sürecekmiş soysuz hain sen nerde yaşıyorsun? senin miladın yakında dolacak ve tarihin tozlu sayfaları arasına karışacaksın.Türkiye'nin gerçek sahipleri bir işaret bir hareketlilik bekliyor.Bizler herşeye hazırız bu ülkenin tek karış toprağını bile alamazsınız.Topraklarımızı savunmak için her şeyi yaparız ve yapacağızda.Sadece bir işaret bekliyoruz hepsi bu.Seni ve senin gibi düşünen tüm unsurları yok edeceğiz ve tertemiz bir Türkiye'nin önünü açacağız, o kutlu gün çok yakındır.

Son olarak susanlara sizler ne zaman uyanacaksınız? ve neyi bekliyorsunuz? bir şeyler yapın hangi konumdaysanız ona göre mücadele edin.

TTK.

Yağmur Duası - Gökhan Kırdar

2011-05-07T14:32:00.000-07:00

Tüür Yağmur Duası Gökhan Kırdar'ın 7 duadan oluşan "Tüür" serisinin ilk albümüdür. Albümde bulunan şarkılarda Gökhan Kırdar'ın tarzı görülse de, kullanılan eski Türk kültürüne ait kam (şaman) davulu müziğe farklı bir yön katmaktadır. Albümün iç kapağında ve resmi web sitesinde tanıtımı şöyledir:

"...ve genç kam(şaman) adayı, elinde tuttuğu orbanın (tokmağın) hastalıktan ölmüş yavru bir geyiğin derisi, davulun ise yıldırım çarpmış bir kayın ağacı olduğunu hatırladı ve çalmaya başladı..."

Tanımdan da anlaşılacağı üzere müzikte, eski kam çalgılarının kullanılmasının yanı sıra, yoğun bir ruhçu ve doğal hava yaratılmaya çalışılmıştır.

Tüür çalışması, Gökhan Kırdar tarafından, kendi ev stüdyosunda tüür ve lir çalarak, dışarıda yağmur yağarken kaydedilmiştir.

Elektronik müzik ile tüür, lir, çeng, kılkopuz, dutar, morinhur gibi eskiden kamların kullandığı Türk çalgılarını sentezleyerek yeni bir müzik türü ortaya koymaya çalışılmıştır.

Seriye adını veren tüür çalgısının bir önemi de bilinen en eski Türk çalgısı olmasıdır. Kapak tasarımı Barad SÜMEN' e aittir.

Alıntı:Yazı wikipedia'dan alınmıştır.

3 Mayıs Türkçülük Marşı

2011-05-03T01:19:00.000-07:00

3 Mayıs Türkçülük marşı dinleyin dinlettirin ve 3 Mayıs Türkçülük Bayramını unutmayın.

3 Mayıs 1944

2011-05-03T01:02:00.000-07:00

3 Mayıs Türkçülüğün tarihinde bir dönüm noktası oldu. O zamana kadar yalnız duygu ve düşünce olan, edebi ve ilmi sınırları pek de aşmıyan Türkçülük, 1944 yılının 3 Mayısında birdenbire hareket oluverdi.

Ali Suaviler, Süleyman Paşalar, Mehmet Eminler, Ziya Gökalplar, Rıza Nurlar yalnız duygu, düşünce, iş Türkçüsü idiler. Hareket Türkçüsü olmamışlardı. Çırağan baskını Türkçü Ali Suavinin siyasi bir hareketiydi. Bunun Türkçülükle ilgisi yoktu. Sıhhiye Vekili olduğu zaman gayri Türkleri atarak yerine Türkleri yerleştiren Rıza Nur fiili Türkçülük yapıyordu. Fakat bu da hareket değildi.

Türkçülükte ilk hareketi 3 Mayıs 1944 Çarşamba günü, Ankara”daki birkaç bin meçhul Türk genci yaptı. Bu bakımdan Türkçülük tarihinde onların hususi bir şerefi vardır.

Bundan sonra 3 Mayıs Türkçülerin günüdür. Ona bir bayram diyemiyeceğiz. Çünkü yıllarla süren büyük ızdırabımız o gün başlamıştır. Ona bir matem demek de kabil değildir. Çünkü bunca sıkıntıların arasında bize büyük bir imtihan vermek, yürekliyle yüreksizi er meydanında denemek, yahşı ile yamanı ayırmak fırsatını vermiştir. O güne kadar tehlikelerden gafil bir çocuk toyluğu ile yürüyen Türkçülük 3 Mayıs”ta gafletten ayrılmış, maskelerin arkasındaki iğrenç yüzleri görmüş, can düşmanlarını tanımış, dost sandığı hainleri ayırt etmiş, hayalin yumuşak bulutlarından gerçeğin sert topraklarına düşmüştür. Böyle sağlam bir sonuca varmak için çekilen bunca sıkıntılar boşa gitmiş sayılmaz. Bundan dolayı biz 3 Mayıs”a Türkçülerin günü deyip çıkıyoruz.

Hoşlanmayanlar onu benimsemesin. Yalnız kendilerine benzeyenler, yani Türk”e benzemeyenler onu yadırgamasın. Biz 3 Mayıs”ı sevmekte devam edeceğiz.

Türkçülük, tek sandığı düşmanına karşı 3 Mayıs hareketini yaparken onun çift olduğunu acı bir deneme ile öğrendi. Bu milli hareketin zaferinden korkan Türkçülük düşmanları, Türkçüleri ortaçağı andıran vahşetlerle hapse atılır ve aleyhlerinde türlü yayınlar yapılırken, onları tartışmaya çağırmak garabetini de gösterdiler. Tarih bunu bağışlamayacak ve Türkçüler günü olan 3 Mayıs, bir gün Türklerin günü olunca onlar tarihin büyük mahkemesinde layık oldukları akıbete uğrayacaklardır.

Türkçüler toplu veya yalnız, her yerde 3 Mayıs”ı analım. Analım ve Kür Şad”ın hatırasını yüceltelim…

Ne mümkün zulm ile bidad ile imha-ı hürriyet,Çalış, idraki kaldır muktedirsen ademiyetten!

Nihal ATSIZ, Kür Şad, 1946, Sayı: 2

Altai Kai - Kara Suu

2011-05-01T03:58:00.000-07:00

Altai Kai Orta Asya'da bulunan Altay Cumhuriyetin'de şamanizm üzerine müzik yapan bir etnik müzik grubudur, Kara Suu adlı parçalarını yükledim umarım seversiniz.

Daha fazla bilgi için buraya tıklayın.

Doğu Türkistan'a Özgürlük

2011-04-19T05:54:00.000-07:00

Atatürk'ün Türkçeye verdiği önem

2011-04-19T04:18:00.000-07:00

Atatürk'ün dile verdiği önem ve Türkçe için yapılması gerekenleri tüm düşüncelerinde açıkça görülmektedir.2 Eylül 1930 tarihini taşıyan el yazısıyla yazmış olduğu sunuş yazısında Atatürk şunları söylemektedir:

''Milli his ille dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir.Dilin milli ve zengin olması, milli hissin inkişafında başlıca müessirdir.Türk dili, dillerin en zenginlerindendir; yeter ki bu dil şuurla işlensin.

Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.''

Atatürk ulusallaşmanın dil birliği ile gerçekleşeceği düşüncesi içindeydi.Bu sebeple ulus olmanın gereğini ortak bir dile sahip olmakta görmüştür.1931 yılında Adana'da yaptığı konuşmada bu düşüncesini şöyle dile getirmiştir:

''Türk demek dil demektir.Milliyetin çok bariz vasıflarından birisi dildir.Türk milletindenim diyen insanlar, her şeyden önce ve behemehal Türkçe konuşmalıdır.Türkçe konuşmayan bir insan Türk harsına, camiasına mensubiyetini iddia ederse buna inanmak doğru olmaz.

Halbuki Adana'da Türkçe konuşmayan 20.000'den fazla vatandaş vardır.Eğer Türk ocağı buna müsamaha gösterirse; gençler, siyasal ve sosyal bütün kuruluşlar bu durum karşısında duyarsız kalırsa, en aşağı yüz seneden beri devam edegelen bu durum daha yüzlerce sene devam edebilir.Bunun neticesi ne olur ?

Efendiler ! Herhangi bir felaketli gününüzde bu insanlar, başka dille konuşan insanlarla el ele vererek aleyhimize hareket edebilirler.Türk Ocaklarımızın başlıca vazifesi bu gibi unsurları, bizim dilimizi konuşan hakiki Türk yapmaya çalışmaktır.Bunlar Türk vatandaşlarıdır.Bugün ve yarın talihimiz ve kaderimiz birdir.''

Yine aynı yıl yayınlanan Vatandaş İçin Medeni Bilgiler kitabına Türk dili için Atatürk şu sözleri yazdırır:

''Türk milletinin dili Türkçedir.Türk dili dünyada en güzel, en zengin ve en kolay olabilecek bir dildir.Onun için her Türk, dilini çok sever ve onu yükseltmek için çalışır.Birde Türk dili, Türk milleti için kutsal bir hazinedir.Çünkü Türk milleti geçirdiği nihayetsiz felaketler içinde ahlakının, an'anelerinin, hatıralarının, menfaatlerinin kısacası bugün kendi milliyetini yapan her şeyin dili sayesinde muhafaza olunduğunu görüyor.Türk dili Türk milletinin kalbidir, zihnidir.''

Türk şehri Por Pajin

2011-04-04T09:53:00.000-07:00

Yeni bulunan bir Türk şehri Por Pajin, aslında yeni değil ama Türkiye'de yeni yeni tanınmaya başlandı.Konuyu ayrıntısıyla bilen bir kaç kişi var Türkiye'de Türk çe tek kaynak ise Atlas'ın 2009 sayısında çıkardığı bir gezi yazısı.

Por Pajin Çamur Ev demektir.Bu isim,yöre ahalisinin verdiği bir isimdir.Şehir bugün Tuva Özerk Cumhuriyeti sınırları içinde kalmakta.Kungurturk'un 8 km kuzeybatısında, Moğalistana yakın bir bölgede bulunmaktadır.Por Pajini haber veren ilk kaynak 1600'larda bir Rus seyyahın seyahatnamesidir.Por Pajin'i, hangi Türk boyunun yaptırmış olduğu bilinmemektedir.Dimitri Vasilyev, 759'da Uygur hükümdarı Bayan Çor tarafından bir yazlık saray olarak yaptıtıldığı iddia edilmiştir.Ahmet Taşağıl ise şehrin bu tarihte değil 808 ile 820 yılları arasında yaptırıldığı söylenmektedir.Çünkü bu dönemde Uygurlar çok güçlü değildirler.Ayrıca 759 yılında Uygurlar, Manihaizm ve Budizm ile henüz tanışmamışlardı.

Bugün Por Pajin'in çevresinde bir göl vardır.Şehir gölün ortasına mı inşa edilmiştir yoksa şehrin inşasından sonra çevresine kazılan hendeklerin dolması sonucu mu göl oluşmuştur tam olarak bilinmemektedir.Ancak Ahmet Taşağıl, gölün daha sonra oluştuğu görüşündedir.Çünkü gölün en derin yeri 2 metreden kısadır.

Şehrin bugün ayakta olmayan dış duvarları 16 metre civarındadır.Bazı duvarları ise ağaçtandır.Şehirde birçok yanmış madde ve ağaç parçaları bulunmaktadır.Taşağıla göre şehri Uygurlar veya Kırgızlar yakmış olabilir ancak Kırgızların yakmış olma ihtimali daha yüksektir.Çünkü etrafı dağlarla çevrili bölgenin hemen ardı Kırgız yurdudur.Tahminlere göre inşa edildikten 50-100 yıl sonra yakılmıştır şehir ahalisi direniş göstermeden düşman geldiğinde kaçıp gitmiştir.Bunda bölgenin yaşamaya pek müsait olmamasınınında etkisi büyüktür.Araştırmalar sonucu hiçbir yazılı eser bulunmamış yalnız Budizme ait bir eser bulunabilmiştir.

Ahmet Taşağıl ilginç bir tespitte bulunduğu konferans esnasında Tonyukuk Yazıtı doğu cephesinde bahsedilen bir yoldan hareketle Ötüken'den buraya bir geçiş olduğunu ileri süren Ahmet Taşağıl kanıt olarak da GökTürkler'i buraya seferlerinin olduğunu göstermektedir.Konudan bağımsız olarak, Cuci'nin de bölgeye seferi olduğu bilinmektedir.

Bugün şehrin karayla bağlantısı 1.400 metrelik tahta bir köprü vasıtasıyla kurulmaktadır.Göl nilüfer çiçekleriyle kaplı, balık ve ördekler açısından da zengindir.Bölge gözlendiğinde çadırların Moğol çadırlarına benzediği görülmektedir.Dağlık bir bölgede olması bugünde eskiden de, hayvancılığın gelişmiş olduğunu göstermektedir.Birkaç yıl önce Rus hükümeti burayı bir turizm beldesi yapmak için çalışmalr yürütürken küresel kriz nedeniyle askıya alınmıştır.

Hüseyin Nihal ATSIZ Belgeseli

2011-01-15T10:17:00.000-08:00

Hüseyin Nihal ATSIZ'ın 5 bölümden oluşan belgeselini izleyebilirsiniz.Türkçülük adına verdiği büyük mücadeleyi daha iyi anlamanız açısından hepsini seyredin.

TÜRK IRKI SAĞOLSUN.

Umutsuzluğa Yer Yok

2011-01-15T08:40:00.000-08:00

Türk tarihinde, Türk gençlerine örnek olacak,mücadele azmini kuvvetlendiricek ve ümidimizi yitirmememiz gerektiğini hatırlatıcak önemli olaylar meydana gelmiştir.Bugünlerde içinde bulunduğumuz ve maalesef daha da devam edecek gibi gözüken bu kötü tabloya rağmen,umudumuzu kaybetmememiz gerektiğini tarihe bakarak ve hatırlayarak anlayabiliriz.

İlk olarak,Nihal Atsız'ın harika romanı Bozkurtların Ölümü'ne konu olan Çin sarayını 40 savaşçısıyla basan Kür Şad'ı hatırlamamız gerekir.Türk bağımsızlığı uğruna,ölümü hiçe sayarak büyük bir miras bıraktılar bizlere.Daha o zamanlarda haykırdılar tarihe;Türklük esaret altına alınamaz.

Başka bir ses ise Orhun ırmağından sesleniyordu.Türklüğe öğüt olmak üzere yazılı hale getirilmişti."Ey Türk üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe senin ilini ve töreni kim bozabilir?" diye haykırmışlardı.

Orta Asya ile sınırlı kalmayacaktı tarihimiz,şimdi yaşadığımız coğrafyaya gelecektik.Tabi bu kolay olmadı,acılar yaşandı ve kanlar döküldü.Daha önce nasıl bağımsızlığımızı almaya çalıştılarsa,aynen devam ettiler.Sadece ülke bağımsızlığı değil,özümüz olan dilimiz de kuşatma altına alındı.Arapça ve Farsça tercih edildi Türkçe yerine.Ama bir ses haykırdı"Bugünden geru divanda, dergahta, bergahta, mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil kullanılmayacaktır."Bu ses Karamanoğlu beyliğinden Karamanoğlu Mehmet'e aitti.Türk dilinin önemini,bağımsızlığımızın bir sembolü olduğunu bir kez daha hatırlattı bizlere.

Osmanlı imparatorluğu çökerken ortaya çıkan fikirler ve şahsiyetler de çok önemlidir bizim için.Bu yaşlı,aciz ve Türklük ile alakası kalmayan imparatorluğu ayakta tutmak için bazı fikirler atıldı ortaya.Panislamizm ve Osmanlıcılık gibi.Bu iki fikirde Türklüğe en ufak bir katkı sağlamıyordu.Müslüman olsun veya olmasın her etnik grup kendi bağımsızlıkları için mücadele ederken bu fikirleri benimsemek bile bile yenilgiyi kabul etmek gibiydi.İşte bu ortamda bir fikir filizlendi;Türkçülük.Yusuf Akçura,İsmail Gaspıralı,Ziya Gökalp gibi fikir adamları adlarını yazdırdılar Türkçülük ile.Enver Paşa ise bu değerler için feda etti kendini,korkmadan ölüme yürüdü.

Atatürk bir destan yazdı bu kargaşa içinde.Fikirlerinin ana teması Türklük’tü.Osmanlı adıyla değil Türklük ile anılmamızı sağladı yeniden.Arapların getirdiği ümmetçilik anlayışını silmeye çalıştı.Kaybolmaya giden Türklüğü yeniden canlandırdı.

Nihal Atsız’ı anmadan bitiremeyiz bu yazıyı.Türkçülük için yaptıkları ortada.Yobazlığın devam ettiği,komünizm fikrinin yayıldığı,Kürtçülüğün sinsice geliştiği bir Türkiye’de Türkçülük fikrinden taviz vermedi.Hem de en zor şartlarda.

Yukarıda sözü geçen tüm şahsiyetlerin ortak yönü,Türklük için yaptıkları fedakarlıklar ve bu fedakarlıkları yaparken şartların çok zor olmasıdır.Kolay bir dönemde ortaya çıkmış,basit olaylar değil.Bizim çıkarmamız gereken ders, şartların zorluğuna rağmen bu büyük şahsiyetler ortaya çıkıyorsa ve Türklük yok edilememişse,bundan sonrası için karamsar ve eylemsiz olmamız için bir neden yoktur.Umut ışığını kaybetmememizi sağlayan (burada adını saymadığımız adsız kahramanlar da dahil) tüm Türklük sevdalılarına sonsuz minnetlerimi sunuyorum.

UMAY DERGİSİ

Buduncu Marşı

2011-01-12T03:42:00.000-08:00

Çok güzel bir marş dinleyin,indirmek için müzik dosyasına tıklayın aşağıdan sözlerinide inceleyebilirsiniz.

BUDUNCU MARŞI

TÜRK'ÜN TANRISI ÜLGEN
GÖKYÜZÜNDEN iNiYOR
BUDUNCU ŞAMANiSTLER
DOLUNAYDA ULUYOR
ATEŞ YANDI OBADA
KÖTÜ RUHLAR KAÇIYOR
AYiN BAŞLADI ARTIK
TÜRK KENDiNE DÖNÜYOR

BiR ELiMiZDE KIMIZ
iBADET EDiYORUZ
ATA KAMIN TOKMAĞI
DAVULU PARÇALARKEN
BAK ORMAN UYANDI
DAĞLAR TAŞLAR DiLLENDi
GÖK MAVi KURTLAR iNDi
KARANLIKLAR TAR OLDU

IRKIMIZIN GENÇLERi KAVGAMIZA KOŞUYOR
MEYDANI BOŞ BULANLAR SIRA SiZE GELiYOR
BAŞBUĞ KEMAL ATATÜRK BÖYLE BiR EMiR VERDi
YAVRU KURTLAR YENiDEN ATASININ YOLUNDA
''GÖK GiRSiN KIZIL ÇIKSIN
UÇMADAN ALTAYLAR'A
BAYRAĞI DiKECEĞiZ
YENi TÜRKLER GELiYOR
TÜRKÇÜ DEVRiM DOĞUYOR
BUDUNCU ŞAMANiSTLER
TÜRKÇÜ TOPLUMCULARIZ''

ATEŞ YANDI OBADA
KÖTÜ RUHLAR KAÇIYOR
AYiN BAŞLADI ARTIK
TÜRK KENDiNE DÖNÜYOR

BiR ELiMiZDE KIMIZ
iBADET EDiYORUZ
ATA KAMIN TOKMAĞI
DAVULU PARÇALARKEN
BAK ORMAN UYANDI
DAĞLAR TAŞLAR DiLLENDi
GÖK MAVi KURTLAR iNDi
KARANLIKLAR TAR OLDU

IRKIMIZIN GENÇLERi KAVGAMIZA KOŞUYOR
MEYDANI BOŞ BULANLAR SIRA SiZE GELiYOR
BAŞBUĞ KEMAL ATATÜRK BÖYLE BiR EMiR VERDi
YAVRU KURTLAR YENiDEN ATASININ YOLUNDA

Ey İnsan

2011-01-11T07:35:00.000-08:00

Peyami Safa'nın ''20.Asır Avrupa ve Biz'' adlı eserinin başlanıç bölümünde bulunan 1950 yılında yazdığı ''Ey İnsan '' adlı makalesi günümüzde yaşadıklarımızla bire bir örtüşüyor ve bizlere bir öğüt niteliği taşıyor.

Peyami SAFA - Ey İnsan

Bazen romantik ve gizli köpürüş anılarımda, Sofokles'in tiradları gibi ''ey'' nidasıyla başlayan haykırışlar içimi şişiriyor ve ''ey insan!'' diye bağırasım geliyor, ey karanlık hidasların kölesi! Ey ikide bir tarihin çıkmazına düşen ve başını taştan taşa çarpmadıkça yolunu değiştirmesini bilmeyen kör serseri! Ey avare! Ey görünmez istikametlere doğru sarhoş yelkenli! Bir karış öteni göremesen bile, dört yanında kabaran, azgın boğalar gibi haykıran ve teknenin üzerinde bombalar gibi patlayan dalgaların sesinide mi duymuyorsun? Yaklaşan belaları sezmekte bizden altmış, yetmiş yıl önce davrananlara inanmakta niçin geç kaldın?

Daha o zaman Nietzsche ''biz birbirini kovalıyan yıkılışları, harabeleri ve altüst oluşları beklemeliyiz'' diyordu.Öyle harpler çıkacak ki arz onların benzerini hiç görmemiş olacak diyordu.Avrupa gölgelerle dolacak diyordu, ben gelecek iki askerin tarihini anlatıyorum, istikbal bize sayısız işaretlerle sesleniyor, gözlerimizin gördüğü herşey bize kaçınılmaz çöküşü haber veriyor, kulaklarımız geleceğin bu musikisini duyacak kadar incelmiştir.Bütün Avrupa medeniyetimiz boğucu bir bekleme hali içindedir; her on yılda bir büyük felakete, afete doğru yol alıyor diyordu.

Bu ihbarlara niçin kulak asmadın? Asdınsa niçin alabildiğine kazanç, refah, keyif, müzakere, münakaşa ve gevezelik hürriyetinden başka selamet yolu aramadın, çobanları sürülerin emrine veren ters cemiyet anlayışlarıyla topluluklarını idareye kalktın? Ben seni ve kendimi bildim bileli hata içindesin: Çeyrek asır içinde bir dünya harbinin hatalarını düzeltmek için ikincisini yaptın ve onun hatalarını düzeltmek için üçüncüsüne hazırlanıyorsun.Tarihin hiçbir devrinde, senin gafletin bu kadar büyük olmamış ve felaketli neticeleri bu kadar kısa bir zamanda meydana çıkarmamıştır, ey insan ! ey karanlık ihtirasların kölesi ! ey ikide bir tarihin çıkmazına düşen ve başını taştan taşa çarpmadıkça yolunu değiştirmesini bilmeyen kör serseri! Ey... Ey... Ey...

Ulus 1950 - Peyami SAFA

Vatan Yahut Silistre E-Kitap

2011-01-08T01:24:00.000-08:00

Namık Kemalin eşsiz eseri Vatan Yahut Silistre'yi indirebilirsiniz.Öncelikle konusunu inceleyin;

Vatan Yahut Silistre

Silistre,bu günkü Bulgaristan'da, Dobruca bölgesinde bulunan bir kenttir; Romanya sınırında, Tuna ırmağının kıyısındadır.Silistre ilk kez 1388'de Türkler tarafından fethedildi; çeşitli zamanlarda el değiştirdi.Kırım savaşı (1853-1856) sırasında, çok kalabalık bir Rus ordusu tarafında kuşatılan kent, Musa Hulusi Paşa tarafından, bütün yoksunluklara rağmen kırk bir gün boyunca kahramanca savunuldu.Bu savunmaya, tarihimizde ''Sillistre Müdafası'' denmektedir.Paşanın şehit olmasından sonrada kaleyi alamayan Ruslar, ağır kayıplara uğradıkları kuşatmayı kaldırmışlardır.

''Genel olarak oyunların konusu ya hayali olur ya da tarihsel bir olayı temel alır ki Gülnihal, Akif Bey ve Zavallı Çocuk birinci; Silistre ile Celalde ikinci kısımdandır.'' diyen Namık Kemal, Vatan yahut Silistre oyununun konusunu yukarıda sözü edilen tarihsel kaynaktan alarak özgür bir biçimde işlemiştir.Asıl adı vatan olan oyun, sansürün bu ada izin vermemesi üzerine Silistre adıyla oynandı ve yayımlandı; daha sonra Vatan yahut Silstre adıyla bilindi.

İndirmek için bağlantı..

Türk Soykırımı E-Kitap

2011-01-06T10:49:00.000-08:00

On kereden fazla, azimle, Ortadoğu’yu kan ateş içinde bırakan Haçlıların heveslerini kursaklarında bırakan Türklerden, bir kere daha intikam almanın sırası gelmiştir. Bu intikam için, her tür yalan, iftira, sahtekarlık ikiyüzlülük Nazi Almanya'sı propagandacısı Gobbels usulü her tür işkenceyle cinayetler meşrudur.Ne dinleri, ne imanları, hiç bir şey onları durdurmamıştır. Devam etmektedirler.

Sözü tarihçilere bırakalım ve 20. yüzyılın başlangıcındaki soykırımlarına genel çizgilerle bir göz atalım. Bu tarihi şeref (!) Önce İngiliz ve Almanlara aittir.

İngilizler 1841'de İrlandalıları yok etmek için, onları aç bırakma çaresini bulmuşlar ve 1911 de 8.100.000 İrlandalının sayısı 3.800.000'e düşmüştür.Kısacası, İngiltere 20. yüzyıla aç bırakarak öldürdüğü İrlandalılarla girmiştir.Bütün dünyada büyük yankılar uyandıran bu cinayetlerini örtmek ve unutturmak için İngilizler 1914 ağustosunda.Wellington House'ın temelini atmışlardır.Esas görevi İngiliz ordusu konusunda haber vermek olan bu merkez, Lloyd George'un "ökeyi" ile tarihi bir yalan makinesi halinde çalışmaya koyulmuştur.

Almanlar aleyhinde düzmece haberler verdikleri gibi, Tiflis’te çıkan "Horizon", İngiltere’de çıkan "Ararat", Fransa’da çıkan, "Armenia", ABD de çıkan "Goçnak" vb.. gibi gazeteleri Ermeni patriklerinin ve ABD misyonerlerinin ve onlara kayıtsız şartsız inananların verdikleri duyumlara dayanan haberler bu merkezin büroları arasında dolaşarak, kavram değişikliğine uğratılıp, sonunda resmi haber haline dönüşür.Ve Wellington House'in Avrupa ve Amerika'daki büroları tarafından yayılır. Bu haberler arasında, Ermeni cinayetleri tersine çevrilip Türklerin işledikleri cinayetler haline sokulmuştur.Fransızlar bu çabalara, ileri seviyedeki montaj tekniği ile katılırlar. Sömürgelerinde işledikleri kıyımlardan söz etmiyoruz.

Almanlar 20. yüzyılın ilk soykırımını 1904'de günümüzdeki adıyla Namibya'da yapmışlar ve bir halkın hemen hemen tümünü yok etmişlerdir.Rus Çarlarının cinayetlerinin sayısını incelemedik. Fakat 1905'te Çar karşıtı bir gösteri kanla sona ermiştir. Sibirya'ya sürülenler ve açlıktan ölenleri geçiyoruz.Ayrıca kendilerine ağır bir yok etme siyaseti uygulanan Türklerin sayısını ve bu cinayetlerin tarihi belgelerini henüz ele geçiremedik.

20. yüzyılın dördüncü soykırımı "Türk Soykırımı" yapma şerefi (!) Batılıların ilhamı, yardım ve teşvikleriyle "tetikçi" rolüne soyunduğunu bir türlü idrak edemeyip Ermenistan kurma sözü ile aldatılmış olan Ermeni yöneticileri, komitacıları ve onların işbirlikçilerinindir.1780'de Osmanlı yönetimine silahlı başkaldırıyla yerel çatışmalar başlamış, 1914'te Rusya,İngiltere, Fransa, ABD ve öteki Batılıların çeşitli nitelikteki yardımlarıyla bir iç savaş şeklini alarak Türk Etnik Kırımı haline dönüşmüş Kafkaslar ve bütün güney doğuya yayılmış, 13-14 Eylül 1922'de İzmir'in yakılmasıyla sona ermiştir.

20. yüzyılın beşinci soykırımını yapanlar, İzmir-Polatlı çizgisine 1919-1922'ye kadar her yeri yakıp yıkan ve Türkleri katleden Yunanlılardır.Manisa hemen tümüyle yakılmıştır. Fakat Yunanlılar, ilk gerçek anlamda ve geniş bir şekilde Türk soykırımını 1821 yılında yapmışlar ve 900.000 Türk'ü katletmişlerdir.Türklere ne oldu diye sorulduğunda "onları ay yuttu" diye cevap vermişlerdir.'

Bundan sonra Rusların 1876'da yaptıkları (eskilerin 93 Harbi diye tanıdıkları) Bulgar Türklerinin tümünü yok etmek için yaptıkları Türk soykırımı gelir.450.000 Türk öldürülmüş, 1.500.000'u İstanbul'a ve Anadolu’ya kaçmışlardır.200.000 kişi de sığındıkları Rodop dağlarında yok olmuşlardır.

ABD ise kızıl derili katliamlarıyla soykırımları listesinde yer alır.Son kızıl derili katliamı 1891'de yapılmıştır.Bu güney Dakota'daki Wounded Knee katliamıdır."Altıncı cinayet 1932-1935 arasında 5.000.000 kadar Ukraynalıyı aç bırakarak ölümlerine neden olan Ruslara aittir.

Yedinci cinayet serisi 1935'te İtalyanlar tarafından işlenmiştir.Büyük Roma imparatorluğu hayalindeki Mussolini kuvvetleri Habeşistan'a (Etiyopya'ya) saldırmışlar, ülkelerini ok ve yay ile savunan Habeşlere karşı zehirli gaz ve tank kullanmışlardır.Sekizinci seri cinayetler 1936'de Bükreş'te işlenmiş ve Hitler hayranı Ermeniler Yahudilere saldırmışlar ve onları yok etmeye uğraşmışlardır.İşte Türkleri soykırımcı görmek isteyen bunun için meclislerinden karar çıkartmak isteyen masum(!) Batılıların cinayetler serisinin muhteşem tablosu!..Devamını okumak için e-kitabı indirin.

>>İndirmek için tıklayınız...